کتاب جاده انقلابی
توانایی ما در اندازهگیری و تخسکردن زمان مایهی تسلی خاطر است.
سروانِ پیادهنظام میگوید: «ساعتهاتون رو تنظیم کنین سر ساعت شیش.» و تمامی ستوانها که تنگ هم ایستادهاند، وقتی دو عقربهی ریز را تنظیم میکنند تا سر علامت جواهرنشانِ ساعت قرار بگیرند و درحالیکه زیر گلولهباران توپخانه قرار دارند، یک آن مجال پیدا میکنند ترس را کنار بگذارند: صفحهی معمولی و شخصیِ ساعت یک آن توهمِ تسلط شخصی بر امور را احیا میکند. مرتب بر مچ دستهای بیاندازه شکننده، روی مو و رگ قرار گرفته و درست راهنمایی میکند، دقیق: تا الان همهچیز سر وقت اتفاق افتاده.
مدیر که گوشی را با گردن و شانهاش نگه داشته و برگههای تقویمش را ورق میزند و دهان و چشمانش در آن لحظه حس امنیت عمیقش را فاش میکند پای تلفن میگوید: «تا آخر ماه همهی وقتهام پُره.»
صفحه ۲۱۱
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید