کتاب بعل زبوب (سالار مگس ها)

پیش از خرید کتاب بعل زبوب یا سالار مگس ها بخوانید

این اثر یکی از شاخص‌ترین شاهکارهای نمادین و روان‌شناختی ادبیات قرن بیستم درباره طبیعت انسان، ماهیت شر و فروپاشی تمدن است. در کلیت این کتاب، با کالبدشکافی لایه‌های تاریک وجود آدمی و سقوط رفتاری گروهی از کودکان در غیاب ساختارها روبه‌رو می‌شویم.

درباره کتاب

کتاب بعل زبوب یا سالار مگس ها داستان سرگردانی گروهی از پسربچه‌ها را در جزیره‌ای غیرمسکونی پس از سقوط هواپیما روایت می‌کند. ویلیام گلدینگ که تحت تأثیر فجایع و وحشت‌های جنگ جهانی دوم قرار داشت، در این رمان نشان می‌دهد که ظرفیت انسان برای شر، منحصر به جغرافیا یا ملت خاصی نیست و حتی در جوامع به‌ظاهر مترقی نیز امکان بروز دارد. این اثر با کاوش در کنه وجود انسان، غلبه غرایز وحشیانه بر تمدن و عقلانیت را به تصویر می‌کشد.

خواندن کتاب بعل زبوب یا سالار مگس ها به چه کسانی پیشنهاد می شود

• علاقه‌مندان به رمان‌های فلسفی و روان‌شناختی: کسانی که به دنبال واکاوی سرشت انسان، ماهیت شر و رفتارهای جمعی هستند.
• دوستداران ادبیات کلاسیک مدرن: افرادی که از داستان‌های نمادین با لایه‌های عمیق جامعه‌شناختی و آسیب‌شناسانه لذت می‌برند.

درباره نویسنده

ویلیام گلدینگ، رمان‌نویس و شاعر برجسته بریتانیایی و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۸۳ است که آثارش با بررسی پیچیدگی‌های اخلاقی و ساختار رفتاری انسان شناخته می‌شوند. م آزاد (محمود مشرف آزاد تهرانی)، از شاعران و مترجمان نام‌آشنا، ترجمه این اثر را بر عهده داشته است.

جملات کتاب بعل زبوب یا سالار مگس ها

انتشار بعل زبوب یا سالار مگس‌های ویلیام گلدینگ برای همیشه دیدگاه ما را نسبت به پسر بچه‌ها دگرگون می‌کند. گلدینگ در جنگ جهانی دوم دست به اسلحه شد، و هنگامی که جنگ پایان گرفت، شاهد آن بودکه مردمان کماکان در مورد آن وحشت‌های سنگدلانه و گرانباری که هیتلر و رژیم‌اش بر سر مخالفان و اقلیت‌ها هوار کردند، مات و مبهوت‌اند. گلدینگ خود را ناگزیر از نوشتن در باب ظرفیت آدمی برای شر دید. منتها افزون بر این هدف، در پی آن بود که در کتابش آشکار سازد در هر کنجی از جهان امکان وقوع چنین رفتارهایی وجود دارد، حتی در مملکت علی الظاهر مترقی ای نظیر انگلستان. گلدینگ در مورد بعل زبوب می‌نویسد «می‌خواستم تصویر کلی همان درس مصیبت باری باشد که انگلیسی‌ها مجبور بوده‌اند در طی یک صد سال گذشته فراگیرند؛ این که جماعتی از آدمیان ذاتاً مشابه هر جماعت دیگری از انسان هاست؛ مضافاً اینکه یگانه دشمن آدمی در کنه وجود خودش نهفته است.»

هارولد بلوم