کتاب انقلاب ایران
ریشه های ناآرامی و شورش
با وجود زبان انقلابی روحانیان، روشنفکران بودند که نخستینبار مخالفت خود را با رژیم بهوضوح بیان کردند و در سالهای پایانی دهۀ 1350 مخالفت خود را با رژیم سازماندهی کردند. فعالیتهای تعدادی از روشنفکران که مخالفت خود را با رژیم و شرایط عام سیاسی و اجتماعی کشوردر سالهای آخر دهۀ 1340 و سالهای نخستین دهۀ 1350 بیان میکردند، هرگز بخشی از یک تلاش هماهنگ برای سرنگون کردن دولت پهلوی نبود. مقالات و سخرانیهای شریعتی و بسیاری دیگر از روشنفکران بیشتر از آنکه سیاسی باشد، فلسفی بود و اگرچه گاه بهتندی به شرایط کلان فرهنگی و اجتماعی در حکومت پهلوی حمله میکردند، حکومت پادشاهی بهعنوان نظام سیاسی و شخص شاه بهعنوان حاکم آن هرگز بهصورت مستقیم به چالش کشید نمیشدند و از آنها نام برده نمیشد.
صفحه ۱۴۷
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید