مجله تجربه شماره 22 (دوره جدید)
گفت و گو با شهرنوش پارسی پور از پس سالها
پرونده ای در ستایش یک عمر فعالیت هنری «شریف لطفی»
یک گفتگو بلند با نازی عظیما
گفت و گو با کامران دیبا
آه از آن رفتگان بی
بازگشت
پژمان موسوی
سردبیر
اگر سیگار این جذاب لعنتی نبود، اگر روزگار بهتر از این بود و اگر سختیها و درشتی ها و ناملایمات کمتر بود، ما این قدر زود از دستاش نمیدادیم، آن هم در غربت، آن هم در ۶۷ سالگی، آن هم کیلومترها دور از وطن تصور اینکه آن همه دانش و سواد و شوخ طبعی و بذله گویی زیر خاک قبرس رفته، باورنکردنی است.
قبرس؟ واقعاً؟ آن همه علاقه و عشق به ایران و زبان فارسی اش چه شد پس؟ چرا این همه آدم، این همه بزرگ، این همه دانشی، مرد مجبورند سرزمین مادری را ترک گویند و هر کدام در گوشه ای از این کره ی خاکی به زیر خاک روند؟ مگر ایران چند کوروش صفوی داشته؟ دارد؟ یا خواهد داشت؟ چند سال باید بیاید و برود تا یکی مثل کوروش صفوی در زبان شناسی در نشانه شناسی و در معناشناسی ظهور کند؟ اصلاً می دانید او کیست و چه کرده؟ کوروش صفوی، این دردانه ی ایران تحصیلات ابتدایی و متوسطه ی خود را در آلمان و اتریش به پایان برد و در سال ۱۳۵۰ به خانه ی پدری بازگشت. سپس در رشته ی زبان و ادبیات آلمانی در دانشگاه تهران تحصیل کرد و سال بعد انتقالی به مدرسه ی عالی ترجمه گرفت و در نهایت در سال ۱۳۵۴ موفق به اخذ لیسانس از این دانشگاه شد. در همان سال بود که برای ادامه تحصیل به امریکا رفت و پس از یک فصل تحصیل در رشته ی زبان شناسی در دانشگاه دولتی اوهایو و ام آی تی به دلیل بیماری پدر به ایران بازگشت و در سال ۱۳۵۶ وارد دوره ی کارشناسی ارشد زبان شناسی دانشگاه تهران شد و موفق شد در سال ۱۳۵۸، کارشناسی ارشد خود را از این دانشگاه بگیرد. او نزدیک به ده سال پس از اخذ کارشناسی ارشد خود و هنگامی که دوره ی دکتری زبان شناسی دانشگاه تهران دوباره بازگشایی شد وارد این دوره شد و در سال ۱۳۷۲ دکتری زبان شناسی خود را از این دانشگاه گرفت.
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید