کتاب کاروان امید
خسته و واماندهام. رانندهها بیوقفه مرا از حاشیه جاده کنار میزنند. یک بار کسی بوقزنان مجبورم کرد کاملا کنار بایستم. جاده تنگ است و خودروهایی که از پس میآیند میخواهند سبقت بگیرند. خیلی کلافهکننده است. همه با سرعت 130 کیلومتر میرانند و هیچ چیز هم جلودارشان نیست. واقعا فرساینده است و اعصاب آدم به هم میریزد. با جان سیمپسون و اسکات همیلتون غذا خوردیم و حرف زدیم. این دو نفر با حمایت مالی انجمن مبارزه با سرطان فیلم مستندی با نام «من آرزویی داشتم» درباره دوی صحرانوردی ساختهاند. بعد از آن هم مصاحبهای طولانی داشتم و لذا بار دیگر دیر به رختخواب رفتم.
صفحه 118
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید