کتاب گاوان و آدمیان
چزاره پاوزه نویسنده تنهایی هاست، نویسنده آنان که هماره در میان جمع حضور مییابند و در جمع حل نمیشوند، نوع تنهایی شخصیتهایش چنان عمقی دارد که در ارتباط ها جز در سطح نمیمانند. در اشعار او انسان در معنای عمیقش حضور دارد و هیچگاه پرداختن به سیاست و اجتماع، او را از پرداختن به عمق ادراکات انسانی بازنمی دارد.
من سرزمینم را هنگامی یافتم که همراهانم را یافتم، سرزمین بیچارهای که ج نکردن و به آینده اندیشیدن در آن فضیلت است. کاری به تنهایی برای من و خودم انجام نمیشود؛ ما نمیتوانیم خود را از ریشه به درآریم ، حال آنکه رؤیاهامان همیشه بیهودگی و بیکاری صادقانه بودهاند . متولد شدیم تا در حوالی همین تپهها پرسه بزنیم،
بدون زنان،
با دستانی برپشت
پشت جلد
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید