کتاب شعر معاصر عرب
نزار را «شاعر زن و شراب» میشناسند و شاید این عنوان برای بسیاری از خوانندگان رنگی از نوعی نیشخند و استهزاء داشته باشد، اما این حقیقتی است که او هیچگاه آن را منکر نشده است و با کمال شهامت از این خصیصة شعر خویش دفاع میکند. اگر چه در سالهای بعد از جنگ ژوئن اعراب و اسرائیل، نزار گرایشی به شعر سیاسی نشان داد و نمونههایی از این کار عرضه کرد، اما جان و جمال اصلی شعر او همان عاشقانههاست، و او خود باکی ندارد که چنین باشد.
وقتی عبدالوهاب البياتی مجموعة شکوه از آنِ کودکان و زیتون باد! را منتشر کرد، نزار شعر «شکوه از آن گیسوان دراز باد!» را سرود و این در دنیای عرب شهامت زیادی لازم دارد، زیرا «زیتون» رمز فلسطین اشغالی است و در برابر چنین مفهوم قومی و پرخونی - که تاریخ ملل عرب را دگرگون خواهد کرد - عشق به زن را ترجیح دادن و گفتن که «شکوه از آن گیسوان دراز باد!» کار آسانی نیست.
صفحه ۱۱۴
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید