کتاب داستان ملال انگیز

هر آنچه باید پیش از خرید کتاب داستان ملال انگیز بدانید

اگر به ادبیات کلاسیک روسیه و واکاوی‌های عمیق روان‌شناختی درباره معنای زندگی علاقه دارید، مطالعه کتاب داستان ملال انگیز نوشته آنتوان چخوف انتخابی بسیار ارزشمند است. این اثر با ترجمه آبتین گلکار توسط نشر ماهی منتشر شده است.

درباره کتاب داستان ملال انگیز درباره چیست؟

این رمان کوتاه داستان یک استاد برجسته و سال‌‌خورده‌ی پزشکی به نام نیکلای استپانوویچ را روایت می‌کند. او در ماه‌های پایانی عمر خود متوجه می‌شود که با وجود تمام موفقیت‌های علمی و شهرت فراوان، زندگی‌اش فاقد یک «ایده‌ی کلی» و معنای حقیقی است. او احساس می‌کند با خانواده و حتی دخترخوانده‌ی محبوبش، کاتیا، بیگانه‌ شده است و روزمرگی و ملال سراسر وجودش را فرا گرفته است.

درباره آنتوان چخوف نویسنده کتاب داستان ملال انگیز

آنتوان چخوف، نویسنده و نمایشنامه‌نویس بزرگ روس، از استادان بی‌بدیل داستان کوتاه است. او در این اثر با ظرافت بی‌نظیری به بحران‌های وجودی و روزمرگی انسان می‌پردازد.

آنتوان چخوف در کتاب داستان ملال انگیز چه روایتی خلق کرده است؟

نویسنده روایتی تلخ، واقع‌گرایانه و فلسفی از پوچی پنهان در پسِ یک زندگی ظاهراً موفق خلق کرده است و تقابل میان عقلانیت و خلأ عاطفی را به تصویر می‌کشد.

چرا کتاب داستان ملال انگیز را بخوانیم؟

• شیوه روایت: اول‌شخص، اعتراف‌گونه، موجز و سرشار از تک‌گویی‌های درونی.
• شخصیت پردازی: تمرکز بر زوال جسمی و روحی یک دانشمند خسته و بررسی دقیق بحران‌های درونی او.
• فضای داستان: سرد، واقع‌گرایانه و آغشته به اندوه، بیماری و روزمرگی.
• زبان اثر: ساده، دقیق و عمیق که با ترجمه استادانه آبتین گلکار بسیار خواندنی است.

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به ادبیات کلاسیک روسیه و شاهکارهای آنتوان چخوف.

دوستداران رمان‌های کوتاه روان‌شناختی و فلسفی.

کسانی که به تأمل درباره مفهوم زندگی، مرگ و بحران‌های وجودی علاقه دارند.

جملات کتاب داستان ملال انگیز

خدایا! چقدر ترسناک است! بد نیست باز هم کمی آب بخورم، ولی می‎ترسم چشمانم را باز بکنم و سرم را بالا بیاورم. ترسم بی‌منطق و حیوانی است. به هیچ وجه نمی توانم علتش را بفهمم: می‌ترسم چون دلم می‌خواهد زنده بمانم  یا می‌ترسم از این که درد تازه و ناشناخته‌ای در انتظارم باشد؟

بالای سرم، پشت سقف، کسی ناله می‌کند یا می‌خندد... گوش تیز می‌کنم.

صفحه 92