کتاب نامیرا

هر آنچه باید پیش از خرید کتاب نامیرا بدانید

اگر به ادبیات پست‌مدرن، داستان‌های فلسفی و آثار برجسته‌ی خورخه لوئیس بورخس علاقه دارید، مطالعه کتاب نامیرا نوشته‌ی خورخه لوئیس بورخس با ترجمه‌ی سپاس ریوندی و چاپ نشر مد، انتخابی بسیار ارزشمند است.

درباره کتاب نامیرا درباره چیست؟

کتاب نامیرا شامل مجموعه‌ای از داستان‌های شاهکار و تأمل‌برانگیز بورخس (برگرفته از مجموعه‌داستان مشهور «الف») است. داستان محوری این مجلد، یعنی «نامیرا»، ماجرای شگفت‌انگیز سربازی رومی را روایت می‌کند که به جستجوی شهر جاودانگان برمی‌خیزد، اما پس از دستیابی به جاودانگی، با معنای تراژیک، پوچ و فرساینده‌ی رهایی از مرگ روبه‌رو می‌شود. بورخس در این اثر با مهارت همیشگی‌اش، مرز میان واقعیت و اسطوره را در هم می‌شکند.

درباره خورخه لوئیس بورخس

خورخه لوئیس بورخس (۱۸۹۹–۱۹۸۶)، نویسنده، شاعر و مترجم نامدار آرژانتینی و یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های ادبیات جهان در قرن بیستم است. او با خلق هزارتوها، جهان‌های موازی و بن‌مایه‌های فلسفی همچون زمان، بی‌نهایت و هویت، سبک منحصربه‌فردی را به ادبیات مدرن معرفی کرد.

چرا کتاب نامیرا را بخوانیم؟

• شیوه روایت: نثری فشرده، معمایی و سرشار از نشانه‌ها و ارجاعات اسطوره‌ای و فلسفی.
• شخصیت‌پردازی و محتوا: واکاوی ژرف مفهوم جاودانگی، رنج انسان و تقابل میان زمان و بی‌نهایت.
• فضای اثر: فضایی متافیزیکی، مرموز، تفکربرانگیز و برخاسته از ذهن خلاق یکی از بزرگ‌ترین استادان داستان کوتاه.
• ترجمه و نشر: برگردانی دقیق و روان از سپاس ریوندی که به همراه انتشار شایسته‌ی نشر مد، درک ابعاد پیچیده‌ی متن را برای مخاطب فارسی‌زبان تسهیل کرده است.

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

• علاقه‌مندان به ادبیات داستانی مدرن، داستان‌های فلسفی و آثار پست‌مدرن.
• دوستداران سبک نگارش، جهان فکری و داستان‌های کوتاه خورخه لوئیس بورخس.
• کسانی که به دنبال خواندن متونی عمیق، معمایی و تفکربرانگیز هستند.

جملات کتاب نامیرا

اوایل ژوئن سال ۱۹۲۹ در لندن، عتیقه‌فروشی به نام یوسفوس کارتافیلوس اسمورنایی به پرنسس دو لوسانژ نسخه‌ای عرضه کرد در شش مجلد وزیری از چاپ سال ۱۷۱۵ـ۱۷۲۰ ایلیاد به ترجمه‌ی پوپ (۲). پرنسس کتاب را خرید و در هنگام تحویل‌گرفتن آن چندکلامی میان او و آن مرد رد و بدل شد. به گفته‌ی پرنسس، او مردی بود نزار و لچر، با چشمان و ریشی خاکستری و چهره‌ای به غایت ابهام‌برانگیز. به چندین زبان به روانی و البته آمیخته با اشتباهات فراوان سخن می‌گفت؛ در طی چند دقیقه، از فرانسه به سراغ انگلیسی رفت و از انگلیسی به مخلوط رمزآمیزی از اسپانیایی تسالونیکی و پرتغالی ماکائو روی آورد. در اکتبر همان سال، پرنسس از مسافری بر عرشه‌ی کشتی زئوس شنید که کارتافیلوس حین بازگشت به اسمورنا روی دریا مرده و در جزیره‌ی ایبوس به خاک سپرده شده است. در آخرین جلد ایلیاد، پرنسس این دستنویس را یافت.