کتاب زمرد و حمله
سیرانُو جاییست، چون علیآباد. با این حال، به مرد بیشتر سیرانو میگفتهاند تا هِرکول - ساوین یَن که نامِ کوچکِ اوست. از هرکول – ساوینیَن دو سیرانُودو بِرژراک (۱۶۱۹ - ۱۶۵۵)، رَبُّالسِّیفِ وَالقَلَم، دو داستانِ فلسفی - تخیّلی ماند در سَفَر به ماه و خورشید، با دو نمایشنامه و مُشتی نامه، گذشته از مقالههای سیاسی. سیرانودو برژراک (۱۸۹۷)، سرودهی زُستان (۱۸۶۸ -۱۹۱۸)، نقدِ حالِ اوست.
روشَنَک، که معنای شَبَح گرفته از دیروز، نام زنِ سُغدیی اسکندرِ مقدونیست که دخترِدارا میپنداشتهاند. همان رُکسانه با رُخسانهست (اَوِستایی: Raoxšna/ فرانسوی: Roxane که سیرانو دلبستهی اوست، دلخسته.
عشقِ عُذري (الهَوَى العُذري) زمینهی این قصّهست. میگوید: «مَن عَشِقَ فَكَتَمَ و عَفَّ فَماتَ، ماتَ شَهيداً.» سیرانودو برژراک - كلامِ منظومی در تجلیلِ كلام - بهترین شرحِ این حدیثِ نبویست.
صفحه ۹۷
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید