کتاب اولریکا

درباره کتاب اولریکا

کتاب اولریکا مجموعه‌ای از نه داستان کوتاه است که از دو اثر مشهور خورخه لوئیس بورخس، یعنی «کتاب شن» (شش داستان) و «گزارش برودی» (سه داستان) برگزیده شده‌اند. یکی از جذابیت‌های اصلی این مجموعه، کنار هم قرار گرفتن داستان‌های «دوئل» و «دوئلی دیگر» است که دو گونه‌ی کاملاً متفاوت و نامتعارف از رویارویی را به تصویر می‌کشند: یکی دوئلی عاطفی و روانی میان دو زن هنرمند، و دیگری کینه‌توزی بدوی و خشن دو گاچو که به پایانی نامعمول ختم می‌شود. این داستان‌ها با ترجمه‌ی دقیق کاوه میر عباسی به فارسی برگردانده شده‌اند.

درباره خورخه لوئیس بورخس نویسنده کتاب اولریکا

خورخه لوئیس بورخس، نویسنده، شاعر و ادیب نابینای آرژانتینی، یکی از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین چهره‌های ادبیات قرن بیستم و از پایه‌گذاران داستان‌نویسی پست‌مدرن است. آثار او معمولاً پیرامون مفاهیمی چون هزارتوها، زمان، آینه‌ها و بی‌نهایت می‌چرخند و مرز میان واقعیت و خیال را در هم می‌شکنند.

خورخه لوئیس بورخس در کتاب اولریکا چه روایتی خلق کرده است؟

نویسنده در این اثر روایتی معمایی، فلسفی و پر از ارجاعات ادبی خلق کرده است. تم اصلی این داستان‌ها بر پایه‌ی تقابل‌های انسانی، کینه‌توزی‌های پنهان و آشکار، رقابت‌های روان‌شناختی و تأمل در ماهیت زمان و سرنوشت استوار است.

چرا کتاب اولریکا را بخوانیم؟

مطالعه این کتاب تجربه‌ای کوتاه اما بسیار عمیق از ورود به جهان وهم‌آلود و هزارتوی ذهنی یکی از نوابغ ادبیات جهان است.

• شیوه روایت: غیرخطی، فلسفی، تودرتو و سرشار از تعلیق‌های فکری.
• شخصیت پردازی: شخصیت‌هایی نمادین که درگیر رقابت‌های هنری، کینه‌های قدیمی و کشمکش‌های عمیق روانی هستند.
• فضای داستان: ترکیبی از فضاهای روشنفکرانه و هنری با فضاهای بومی و خشن آرژانتین (زیستگاه گاچوها).

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

• علاقه‌مندان به ادبیات آمریکای لاتین و شاهکارهای خورخه لوئیس بورخس.
• دوستداران داستان‌های کوتاه با درونمایه‌های فلسفی، معمایی و روان‌شناختی.
• کسانی که به بررسی تقابل‌های انسانی و رقابت‌های پنهان در قالب داستان علاقه دارند.

جملات کتاب اولریکا

داستان‌های گرد آمده در این کتاب از دو مجموعه‌ی کتاب شـن (شش داستان نخست) و گزارش برودی (سه داستان آخر) برگرفته شده‌اند. تا جایی که می‌دانم، همه‌ی این داستان‌ها (جز داستان « دوئلی دیگر ») برای نخستین بار به فارسی برگردانده می‌شوند. داستان «دوئلی دیگر» را قبلاً زنده یاد احمد میرعلایی، به نام «پایان دوئل»، به فارسی ترجمه کرده است. علت ترجمه‌ی مجدد آن ارتباطی است که بین این داستان و داستان قبلی‌اش، «دوئل»، وجود دارد. در متن اسپانیایی گزارش برودی، این دو داستان از پی هم می‌آیند و عنوان اصلی اثر، «دوئلی دیگر»، خود نمایانگر تأکید بورخس بر پیوند بین این دو داستان است، که اگرچه هرکدام ماجرایی مستقل را روایت می‌کنند، در عین حال شرح دو گونه‌ی نامتعارف دوئل هم هستند: دوئلی عاطفی / روانی بین دو زن هنرمند، از یک سو، و کینه توزی بدوی دو گاچو نسبت به یکدیگر که با دوئلی نامعمول پایان می گیرد، از سوی دیگر.