کتاب آنتیگونه

قبل از خرید کتاب آنتیگونه بخوانید

چگونه تقابل میان وجدان فردی و قانون حکومت به یک تراژدی جاودانه می‌انجامد؟ کتاب آنتیگونه (Antigone)، اثر سوفوکلس، یکی از مشهورترین نمایشنامه‌های یونان باستان است که در این نسخه با ترجمه و روش منحصر‌به‌فرد نجف دریابندری بازخوانی شده است.

درباره کتاب آنتیگونه

این نمایشنامه داستان دختری است که برخلاف دستور پادشاه، تصمیم می‌گیرد جسد برادرش را به خاک بسپارد و بر سر دوراهی قانون و اخلاق قرار می‌گیرد.

نجف دریابندری در مقدمه‌ی این کتاب توضیح می‌دهد که پیش از او مترجمانی چون محمد سعیدی و شاهرخ مسکوب این اثر را ترجمه کرده‌اند، اما او با این باور که «در ترجمه آثار کلاسیک کار به یک بار و دو بار تمام نمی‌شود»، دست به ترجمه‌ی مجدد آن زده است. ویژگی بارز این ترجمه روش «تطبیقی» مترجم است؛ دریابندری به دلیل عدم تسلط به زبان یونانی باستان، برای پرهیز از گرفتار شدن در ذهنیتِ یک مترجمِ واسط خاص، از سه ترجمه انگلیسی و چهار ترجمه فرانسه به صورت هم‌زمان استفاده کرده تا با قیاس تفاوت‌ها، تصویری خالص‌تر و نزدیک‌تر به اصل اثر ارائه دهد.

خواندن کتاب آنتیگونه به چه کسانی پیشنهاد میشود؟

• دانشجویان و پژوهشگران تئاتر و ادبیات نمایشی.
• علاقه‌مندان به اساطیر و ادبیات کلاسیک یونان.
• کسانی که پیگیر آثار و سبک ترجمه‌ی نجف دریابندری هستند.
• دوست‌داران مباحث فلسفی پیرامون قانون، عدالت و اخلاق.

معرفی نویسنده و مترجم

سوفوکلس (۴۹۶-۴۰۶ ق.م)، تراژدی‌نویس بزرگ یونان باستان است. نجف دریابندری (۱۳۰۸-۱۳۹۸)، مترجم و نویسنده‌ی برجسته‌ی ایرانی، این اثر را ترجمه کرده است. او در یادداشت خود اشاره می‌کند که بر حسب یک اتفاق به این نمایشنامه علاقه‌مند شد و به آن پرداخت. این کتاب توسط نشر آگه منتشر شده است.

جملات کتاب آنتیگونه

کتاب آنتیگونه را به‌عنوان یک تراژدی روان‌شناختی و عشقی هم در نظر گرفته‌اند. آیا این تراژدی مطالعه‌ای است در روان‌شناسیِ یک یا چند انسان «روانی» یا عاشق؟ گفته‌اند که در شخصیت آنتیگونه نشانه‌های زیادی به چشم می‌خورد که دلیل بر ناهنجاری اوست. آنتیگونه از دایی‌اش، کرئون، سخت متنفر است. ظاهراً برای پیروی از اصول مقدس کهن با او در می‌افتد، ولی این بهانه‌ای بیش نیست؛ در زیر این پوشش، کش‌مکش دو شخصيتِ ناسازگار به چشم می‌خورد. روابط آنتیگونه با نامزدش هایمون، پسرِ کرئون، عجیب به‌نظر می‌آید. شاید او به‌واسطه پدر از پسر هم بیزار است؛ ولی در این مورد هم موجبات دیگری می‌توان تشخیص داد.

صفحه ۲۲