۲۰ مهر ۱۳۹۹
امتیاز دهید!
شبانه
نه
تو را از حسرتهای خویش بر نتراشیدهام:
پارینهتر از سنگ
تُردتر از ساقه تازه رویِ یکی علف.
تو را از خشم خویش برنکشیدهام:
ناتوانیِ خِرد
از برآمدن.
گُر کشیدن
در مجمرِ بیتابی.
تو را به وزنه اندوه خویش برنَسَختهام:
پَرِّ کاهی
در کفّه حرمان،
کوه
در سنجش بیهودهگی
تو را برگزیدهام
رَغمارَغم ِبیداد.
گفتی دوستت میدارم
و قاعده
دیگر شد.
کفایت مکن ای فرمانِ «شدن».
مکرّر شو
مکرّر شو!
احمد شاملو، از زخم قلب ، چاپ هفتم، نشر چشمه
پربازدیدها
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید