کتاب سال های گم شده: لنین و تجربه انقلاب اکتبر
لنین میگفت کارگران بایستی از دولت کارگری خود دفاع کنند و بر این باور بود که ضروری است روزنهای را برای تنفس اتحادیهها و کارگران متشکل در آن باز گذاشت، چرا که در غیر این صورت حزب منزوی خواهد شد. او از هر زاویهای که استدلال میکرد به حزب و حاکمیتش بازمیگشت. در اندیشه لنین تشکیلاتهای تودهای پیش از انقلاب سکوی پرش به سوی قدرت بودند و پس از کسب قدرت وسیلهای در حفظ آن. با پیشبرد این سیاست، دیری نپایید که اتحادیهها که در عمل دولتی شده بودند وظیفهای جز توجیه سیاستهای حزب و دولت و تسلیم در برابر آن نیافتند. واقعیت آن که نظریهی لنین بهرغم دارا بودن جنبههایی از واقعگرایی، نه صراحت و تمامیت نظریهی تروتسکی را داشت و نه رمانتیسم و آرمانگرایی گروه اپوزیسیون کارگری را. با این همه، ازآنجاکه تصویر واقعیتری از شرایط عمومی و تناسب قوا میان حزب و اتحادیهها به دست میداد و نه بر کشمکش، که بر سازش میان گرایشهای حزب استوار بود و از تنش میکاست هواداران بیشتری یافت.
صفحه ۸۴
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید