کتاب حماسه ملی ایران

پیش از خرید کتاب حماسه ملی ایران بخوانید

این کتاب یکی از معتبرترین و جامع‌ترین پژوهش‌های خاورشناسان درباره شاهنامه فردوسی و ریشه‌های حماسه‌سرایی در تاریخ ایران است.

درباره کتاب

کتاب حماسه ملی ایران پژوهشی و پرمغز از تئودور نولدکه، خاورشناس برجسته آلمانی است. این متن که نخستین بار در اواخر قرن نوزدهم منتشر شد، به بررسی دقیق و علمی ریشه‌های حماسه‌های ملی ایران و به‌ویژه شاهنامه فردوسی می‌پردازد. این اثر از زمان انتشار تاکنون، همواره به عنوان یکی از مهم‌ترین منابع مرجع برای شاهنامه‌پژوهان و محققان ادبیات ایران شناخته شده است.

خواندن کتاب حماسه ملی ایران به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

• دانشجویان، پژوهشگران ادبیات فارسی، اسطوره‌شناسی و تاریخ ایران.
• علاقه‌مندان به شاهنامه فردوسی و بررسی‌های علمی و تاریخی خاورشناسان درباره حماسه‌های کهن.

معرفی نویسنده و مترجم

این پژوهش سترگ به قلم تئودور نولدکه، خاورشناس و زبان‌شناس نامدار آلمانی نوشته شده است که نقش مهمی در معرفی تاریخ و ادبیات شرق به جهان غرب داشت.

ترجمه فارسی این اثر ماندگار توسط بزرگ علوی، داستان‌نویس نام‌آشنا و مترجم برجسته ایرانی انجام شده است که تسلط او بر زبان آلمانی و ادبیات فارسی، این ترجمه را به متنی دقیق و روان تبدیل کرده است. این کتاب توسط نشر نگاه چاپ و روانه بازار شده است.

جملات کتاب...

۳۶. زن‌ها در شاهنامه مقام مهمی را حائز نیستند. وجود آنها در منظومه بیشتر یا از راه هوس و یا از راه عشق است. معلوم است. گردیه که از رمان بهرام چوبینه اقتباس شده زن جنگجو و در عین حال زن دسیسه‌کاری است. در نظر امروزی ما شخصیت او چندان جلب توجه نمی‌کند. از این لحاظ لطیف‌تر از او گردآفرید شجاع و زیرک است. اما یک شخصیت بسیار زیبا شخصیت منیژه دختر افراسیاب است. وی برای خاطر بیژن که بسیار زود دلدادۀ او شده و از این لحاظ او را به بدبختی افگنده است از تمام زیبایی‌ها چشم‌پوشی کرده و برای بیژن خوراک ضروری زندگانی را به گدایی جمع می‌کند. اما از منیژه نیز تا وقتی که حتماً از لحاظ افسانه‌سرایی لازم و ضروری است سخن به میان می‌آید. چند زن گرفتن که مخصوصاً در میان طبقات عالی در ایران رواج کامل داشت نمی‌گذاشت که یک زن برای مدت بیشتری جلب توجه کند. از منیژه و یا از کتایون و یا از دختری که به اردشیر در هنگام فرار کمک کرده و او را به تاج و تخت رساند، بعدها هیچ ذکری نمی‌رود. از رودابه فقط به سمت مادر رستم ذكرى می‌شود. در نظر ایرانیان نیز مقام دائمی مادر با مقامی که یک زن و یا یک دلیر دارد به هیچ وجه قابل مقایسه نیست. در حماسة ایرانیان نمی‌توان زنانی مانند پنلوب، اندروماخ و نائوزیکا که در عالم زنی خود برابر با مردان هستند پیدا کرد.
 

صفحه 161-162