کتاب قول

هر آنچه باید پیش از خرید کتاب قول بدانید

اگر به رمان‌های جنایی متفاوت و فلسفی علاقه دارید، کتاب قول نوشته فریدریش دورنمات با ترجمه محمود حسینی زاد از نشر ماهی، انتخابی درخشان است.

درباره کتاب قول درباره چیست؟

این رمان داستانی جنایی و معمایی است، اما فراتر از کلیشه‌های رایج این ژانر حرکت می‌کند. داستان به جای تمرکز صرف بر ایجاد تعلیق، به رویارویی بنیادین انسان و طبیعت، درگیری‌های درونی در نبرد با شر، بی‌عدالتی و احساس تمام نشدن جرم در جهان می‌پردازد.

درباره نویسنده

فریدریش دورنمات، نویسنده و نمایشنامه‌نویس برجسته سوئیسی، در این اثر نشان می‌دهد که چگونه می‌توان از قالب یک داستان پلیسی برای بیان عمیق‌ترین دغدغه‌های وجودی و فلسفی انسان بهره برد.

روایت خلق‌شده توسط نویسنده

نویسنده روایتی طبیعت‌گرا و گاه شاعرانه خلق کرده است که خواننده را با چیزی ورای صحنه‌های معمایی روبه‌رو می‌کند. این روایت به زیبایی تقابل انسان با جنایت و انزوای قهرمان داستان را به تصویر می‌کشد.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

این اثر ثابت می‌کند که یک داستان جنایی می‌تواند بستری برای تأملات عمیق انسانی باشد.

• شیوه روایت: ایجاز هنرمندانه، پرهیز از تعلیق‌های کاذب و استفاده از تصویرهای ادبی گیرا.
• شخصیت پردازی: عمیق و روان‌شناختی؛ قهرمان داستان با کنش‌ها و دیالوگ‌های کوتاه اما بسیار تأثیرگذار پرداخته می‌شود.
• فضای داستان: سرد، طبیعت‌گرا و آکنده از حس تنهایی و جست‌وجو.
• زبان اثر: شاعرانه و دقیق که با ترجمه روان محمود حسینی زاد به‌‌خوبی به فارسی منتقل شده است.

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

• علاقه‌مندان به ادبیات پلیسی و جنایی با رگه‌های روان‌شناختی.
• دوستداران آثار فریدریش دورنمات و ادبیات آلمانی‌زبان.
• کسانی که به داستان‌های پرکشش و دارای مفاهیم عمیق علاقه‌مندند.

جملات کتاب قول

پلیس‌ها داشتند آماده می‌شدند. منتظر حمله‌ی جمعیت بودند که ناآرام‌تر می‌شد، اما آنها هم مثل مگن‌دورفی‌ها نمی‌دانستند چه کار باید بکنند. معمولاً فعالیت‌شان یا در خدمت نظم عمومی بود، یا عملیات فردی؛ اما اینجا در مقابل چیزی ناشناخته قرار گرفته بودند. اما روستایی‌ها دوباره بی‌حرکت ایستادند، آرام‌تر شدند. دادستان همراه با رییس شورای ده و ماتئی از هیر شن آمدند بیرون. ورودی هیرشن پله‌های سنگی بود با نرده‌های آهنی. رییس شورای ده اعلام کرد:«مگن دورفی‌ها، خواهش می‌کنم به گفته‌های آقای دادستان بورکهارد توجه کنید.»

صفحه 45