کتاب تپلی و بیست داستان دیگر

پیش از خرید کتاب تپلی و بیست داستان دیگر بخوانید

این مجموعه داستان، شاهکاری از ادبیات فرانسه است که با نگاهی روان‌شناختی و واقع‌گرایانه، تضاد طبقاتی و حسرت‌های انسانی را به تصویر می‌کشد؛ اثری جذاب و آگاهی‌بخش برای علاقه‌مندان به روایت‌هایی که واقعیت‌های تلخ اجتماعی را بی‌پرده واکاوی می‌کنند.

درباره کتاب

کتاب تپلی و بیست داستان دیگر مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که با زبانی ساده اما گزنده، زندگی طبقات مختلف جامعه فرانسه را روایت می‌کند. داستان‌های این کتاب به شکلی موشکافانه به بررسی جبر اجتماعی، جاه‌طلبی‌ها و رنج‌های درونی شخصیت‌هایی می‌پردازند که اسیر شرایط زندگی خویش هستند.

خواندن کتاب تپلی و بیست داستان دیگر به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

• علاقه‌مندان به ادبیات ترجمه و داستان‌های کوتاه با رگه‌های روان‌شناختی و انتقادی.
• دوست‌داران روایت‌های واقع‌گرایانه که به بررسی فاصله طبقاتی و پیچیدگی‌های ذهن انسان می‌پردازند.

معرفی نویسنده، مترجم و ناشر

این اثر به قلم گی دو موپاسان نوشته شده است. موپاسان یکی از بزرگ‌ترین داستان‌کوتاه‌نویسان تاریخ و از پایه‌گذاران مکتب ناتورالیسم در ادبیات فرانسه به شمار می‌رود. او به دلیل دقت بالا در توصیف جزئیات، ایجاز در روایت و خلق داستان‌هایی با پایان‌های غافلگیرکننده شهرت جهانی دارد و آثارش تأثیر عمیقی بر ادبیات مدرن گذاشته است. کتاب حاضر با ترجمه محمد رضا پارسایار توسط نشر فرهنگ معاصر چاپ و روانه بازار کتاب شده است.

جملات کتاب...

یکی از آن دخترهای زیبایی بود که بر اثر بازی سرنوشت در یک خانوادة کارمند به دنیا می‌آیند. جهیزیه‌ای نداشت و به آینده هم امیدوار نبود. امکان آن را نداشت که مرد دارا و سرشناسی با وی آشنا شود، درکش کند، عاشقش شود و با وی ازدواج کند. بنابراین به ازدواج با یک کارمند جزء آموزش و پرورش تن داد.

زن بی‌تکلفی بود و زر و زیوری نداشت. اما همچون زنان طبقه پایین ناخشنود بود. زنانی که اصل و نسبی ندارند، زیبایی و جاذبه‌شان کار اصل و نسبشان را می‌کند. ظرافت ذاتی، برازندگی غریزی و نرمش روحی‌شان مقام و مرتبه‌شان می‌شود و بدین‌سان دختران عوام با بانوان اشراف برابر می‌شوند.

مدام رنج می‌برد. احساس می‌کرد. برای برخورداری از همه‌گونه ظرایف و تجملات آفریده شده. از خانة حقیرش، دیوارهای عریانش، صندلی‌های فرسوده‌اش و پرده‌های زشتش ناراحت بود. همه این چیزها، که زن دیگری از طبقة او حتی متوجهشان هم نمی‌شد.

صفحه ۲۰۷