کتاب بیابان تاتارها

هر آنچه درباره کتاب بیابان تاتارها بدانید

اگر به ادبیات کلاسیک ایتالیا، رمان‌های فلسفی و داستان‌های تأمل‌برانگیز درباره‌ی انتظار و معنای زندگی علاقه دارید، مطالعه کتاب بیابان تاتارها (با عنوان اصلی Il deserto dei Tartari) نوشته‌ی دینو بوتزاتی انتخابی بسیار ارزشمند است. این اثر با ترجمه‌ی روان توسط نشر ماهی منتشر شده است. برای آشنایی با این شاهکار ادبیات جهان درباره‌ی فرسایش عمر در انتظار رویدادی بزرگ، ادامه این مطلب را بخوانید.

درباره کتاب بیابان تاتارها درباره چیست؟

کتاب بیابان تاتارها روایتگر داستان زندگی جوانی به نام جووانی دروگو است که پس از فارغ‌التحصیلی در رشته‌ی نظامی، به عنوان افسر به قلعه‌ای دورافتاده و مرزی اعزام می‌شود. این قلعه در مجاورت بیابانی بایر و مرموز قرار دارد که گفته می‌شود تاتارها روزی از آنجا حمله خواهند کرد. دروگو در ابتدا قصد دارد تنها چند ماهی در این دژ متروک بماند و سپس استعفا دهد، اما فضای عجیب، یکنواخت و وهم‌آلود قلعه و همچنین امید واهی به فرارسیدن حمله‌ی دشمن و کسب افتخار، او را برای سالیان متمادی در آنجا زمین‌گیر می‌کند تا اینکه تمام عمرش در انتظار یک رویداد بزرگ سپری می‌شود.

درباره دینو بوتزاتی نویسنده کتاب بیابان تاتارها

دینو بوتزاتی (Dino Buzzati)، نویسنده، روزنامه‌نگار و نقاش برجسته‌ی ایتالیایی، اغلب به عنوان «کافکای ایتالیا» شناخته می‌شود. آثار او سرشار از عناصر سوررئال، دلهره‌های وجودی، تنهایی انسان مدرن و رویارویی با سرنوشت محتوم هستند. بیابان تاتارها به عنوان شاهکار ادبی او، شهرت جهانی دارد و بازتاب‌دهنده‌ی نگاه فلسفی عمیق او به مفهوم زمان و انتظار است.

دینو بوتزاتی در کتاب بیابان تاتارها چه روایتی خلق کرده است؟

نویسنده در این اثر روایتی فلسفی، تمثیلی و عمیقاً روان‌شناختی از سال‌های ازدست‌رفته‌ی عمر خلق کرده است. تم اصلی داستان بر پایه‌ی پوچی انتظار، عادت به رخوت، فرسایش تدریجی زمان و امید واهی به آینده‌ای نامعلوم استوار است که انسان را از زیستن در زمان حال غافل می‌کند.

چرا کتاب بیابان تاتارها را بخوانیم؟

مطالعه این اثر شاهکار به شما فرصتی می‌دهد تا در قالب داستانی جذاب، درباره‌ی نحوه‌ی گذر عمر خود و تله‌های روزمرگی که انسان را از اهداف اصلی‌اش دور می‌کنند، عمیقاً بیندیشید.

شیوه روایت

روایت داستان کش‌دار اما آگاهانه و همگام با کندی زمان در قلعه پیش می‌رود تا حس انتظار فرساینده را به مخاطب منتقل کند.

شخصیت پردازی

شخصیت اصلی (جووانی دروگو) نمادی از تمام انسان‌هایی است که جوانی و آرزوهای خود را پای انتظاری بی‌نتیجه قربانی می‌کنند.

فضای داستان

فضای اثر مالیخولیایی، مه‌آلود، دورافتاده، دلهره‌آور و آکنده از سکوت و سنگینی کوهستان و بیابان است.

زبان اثر

زبان رمان فاخر، ساده و در عین حال گزنده است و ترجمه‌ی منتشرشده توسط نشر ماهی به خوبی لحن حزین و فلسفی اثر را بازآفریده‌ است.

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

• علاقه‌مندان به ادبیات کلاسیک و رمان‌های فلسفی و روان‌شناختی
• دوستداران آثار نویسندگانی چون فرانتس کافکا و آلبر کامو
• کسانی که به خواندن داستان‌هایی با درون‌مایه‌های عمیق درباره‌ی معنای زندگی، زمان و انتظار علاقه دارند.

جملات کتاب بیابان تاتارها

در باز شد و دروگو به یک چشم بر هم‌زدن بوی دیرین و آشنای خانه را باز شناخت، مثل سال‌های کودکی، آن‌گاه که از تعطیلات تابستانی بازمی‌گشت. بوی آشنای دلچسبی بود، اما بعد از گذشت این سال‌ها می‌شد تشخیص داد که چیز حقیری نیز با آن در آمیخته است. آری، این بو خاطره‌ی سال‌های دور و شیرینیِ بعضی یکشنبه‌ها و شام‌های دلپذیر و کودکیِ از دست رفته را در دلش بیدار می‌کرد، اما از پنجره‌های بسته و تکالیف مدرسه و شست‌وشوی صبحگاهی و بیماری‌ها و بگومگوها و موش‌ها نیز با او سخن‌ها داشت.

جووانا، این زن خوش‌رو و مهربان، در را به رویش باز کرد و فریاد زد: «وای، آقای جووانی!»

و بلافاصله مادرش سر رسید. شکر خدا هیچ عوض نشده بود. 

صفحه ۱۴۶