کتاب انقلاب بدون انقلابیون

پیش از خرید کتاب انقلاب بدون انقلابیون بخوانید

این اثر کتابی عمیق، جامعه‌شناختی و تحلیل‌گرایانه درباره ماهیت خیزش‌ها و تحولات معاصر در خاورمیانه است. در کلیت این اثر، با واکاوی مفهوم «انقلاب» در عصر نئولیبرالیسم و چگونگی شکل‌گیری تغییرات اجتماعی بدون وجود ایدئولوژی‌های سنتی انقلابی روبه‌رو می‌شویم.

درباره کتاب

آصف بیات در کتاب انقلاب بدون انقلابیون به تحلیل جامع تحولات خاورمیانه و شمال آفریقا موسوم به «بهار عربی» می‌پردازد. او استدلال می‌کند که برای فهم این خیزش‌ها باید آن‌ها را در بستر محدودیت‌های قرن بیست و یکم بازخوانی کرد؛ عصری که در آن ایدئولوژی‌های برانگیزاننده انقلابی افول کرده‌اند و غلبه تفکر نئولیبرال از توان بسیج طولانی‌مدت اعتراضات کاسته است. نویسنده با طرح این پرسش که «چگونه مفهوم انقلاب همچنان می‌تواند پیام‌آور رهایی باشد؟»، نشان می‌دهد که انقلاب‌های امروزی لحظه‌های تجربه آزادی، برابری و همبستگی هستند که امکان تصور جهانی دیگر را در دل جامعه زنده نگاه می‌دارند.

خواندن کتاب انقلاب بدون انقلابیون به چه کسانی پیشنهاد می شود

• علاقه‌مندان به جامعه‌شناسی سیاسی و تاریخ معاصر خاورمیانه: کسانی که می‌خواهند ریشه‌ها، ساختارها و پیامدهای جنبش‌های اجتماعی دهه اخیر را عمیق‌تر درک کنند.
• پژوهشگران و فعالان حوزه جنبش‌های اجتماعی: افرادی که به دنبال تحلیل علمی نقش نئولیبرالیسم، رسانه‌ها و فقدان رهبری سنتی در خیزش‌های مدرن هستند.

معرفی نویسنده

آصف بیات، جامعه‌شناس برجسته ایرانی و استاد دانشگاه ایلینوی آمریکا است که به طور ویژه بر جنبش‌های اجتماعی، اسلام سیاسی و تغییرات شهری در خاورمیانه تمرکز دارد. آثار او به دلیل ارائه‌ی مفاهیم نوینی مانند «پیش‌آصفی» (Non-movements) و نقد دقیق ساختارهای قدرت، در سطح بین‌المللی بسیار شناخته‌شده و معتبرند.

این اثر تحلیلی و ارزشمند با ترجمه علیرضا صادقی و رضا آرت توسط نشر شیرازه به چاپ رسیده است.

جملات کتاب انقلاب بدون انقلابیون

مدعای اصلی کتاب حاضر آن است که بهترین راه برای درک تحولاتی که در فاصله سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ خاورمیانه را در هم نوردیدند و به بهار عربی شهرت یافتند، تحلیل آنها در چارچوب مفهوم «انقلاب» است؛ به شرط آنکه توان نهفته در این مفهوم را در متن محدودیت‌هایی درک کنیم که در قرن بیست و یکم و به ویژه در خاورمیانه و شمال آفریقا بر آن حادث یا تحمیل شده اند یعنی در متن جهانی که در آن ایدئولوژی های برانگیزاننده انقلابی، جذابیت خویش را کم و بیش و به دلایل مختلف از دست داده اند و غلبه دیدگاه نئولیبرال نه فقط بر اقتصاد که همچنین بر اذهان فعالان اجتماعی و سیاسی از توانایی آنها در بسیج طولانی مدت مخالفت‌ها و اعتراضات به شدت کاسته است. اکنون پرسش آن است که در چنین شرایطی چه چیزی از توان نهفته در مفهوم انقلاب باقی میماند و چگونه یک چنین مفهومی می‌تواند همچنان پیام آور رهایی باشد؟ نویسنده کتاب بر این نظر است که انقلاب‌های قرن بیست و یکم لحظه های تجربه آزادی و رهایی و برابری و همبستگی هستند و به این معنا امکان تصوّر جهان دیگری را برای معترضان و فعالان فراهم می آورند و امید به تغییر را در دل جامعه زنده نگاه می‌دارند.