کتاب یادگیری بی مدرسه | یادگیری آزاد 3

پیش از خرید کتاب یادگیری بی مدرسه بخوانید

این اثر کتابی کوتاه، الهام‌بخش و تحلیلی درباره آموزش خودراهبر و یادگیری طبیعی خارج از چارچوب‌های صلب مدرسه‌ای است. در کلیت این کتاب، با نقد نظام‌های سنتی آموزش و معرفی الگوی یادگیری مبتنی بر شوق درونی، بازی و کنجکاوی روبه‌رو می‌شویم.

درباره کتاب

کتاب یادگیری بی مدرسه به این پرسش کلیدی می‌پردازد که آیا یادگیری واقعی و عمیق تنها در کلاس‌های درس و با برنامه‌های از پیش تعیین‌شده اتفاق می‌افتد؟ پیتر گری با بررسی پژوهش‌های علمی و تجربه‌های واقعی نشان می‌دهد که کودکان در غیاب اجبار و نظام‌های ساختارمند آموزشی، می‌توانند از طریق کنجکاوی، بازی، تجربه مستقیم و دنبال کردن علایق شخصی خود، دانش و مهارت‌ها را به شکلی ماندگارتر فرا بگیرند. این کتاب بستری برای بازنگری در ساختارهای رایج مدرسه و کشف امکان‌های تازه برای پرورش کودکان فراهم می‌آورد.

خواندن کتاب یادگیری بی مدرسه به چه کسانی پیشنهاد می شود

• والدین و مربیان: کسانی که به دنبال الگوهای نوین آموزشی و راه‌های زنده نگه‌داشتن شوق یادگیری در کودکان هستند.
• علاقه‌مندان به روان‌شناسی رشد و علوم تربیتی: افرادی که می‌خواهند با رویکرد آموزش خودراهبر و کارکردهای یادگیری بدون اجبار آشنا شوند.

درباره نویسنده

پیتر گری، روان‌شناس و پژوهشگر برجسته آمریکایی در حوزه روان‌شناسی رشد و تکاملی است که تحقیقات گسترده‌ای درباره اهمیت بازی آزاد و آموزش خودانگیخته انجام داده است. فرهنگ نشر نو این کتاب را با ترجمه پری رنجبر و شیدا عشایری در اختیار مخاطبان قرار داده است.

جملات کتاب یادگیری بی مدرسه

کودکان خودآموزند (۱)

چکیده برخی شواهد

طبیعت کودکان را خود آموز طراحی کرده است ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸

ما بزرگسالان در برابر کودکان خودمان و کودکان جهان مسئولیت های مشخصی داریم. وظیفه ما ایجاد محیطهای امن و سالم و آبرومند است تا کودکان بتوانند در آنها رشد کنند. باید مطمئن شویم که کودکان به غذاهای مناسب هوای تازه مکان‌های پاک برای بازی، و فرصت‌های بسیار برای تعامل آزادانه با همسالان و ناهمسالان خود دسترسی داشته باشند موظفیم برایشان الگوی انسان شایسته باشیم. تنها چیزی که لازم نیست نگرانش باشیم نحوه آموزش بچه هاست.

نیازی نیست دلواپس برنامه درسی/ تحصیلی، طرح درس، انگیزه دادن برای یادگیری، انواع آزمون‌ها و تمام چیزهای دیگری باشیم که تحت عنوان فن آموزگاری قرار می‌گیرند به جایش باید انرژی مان را صرف ساختن محیط های مناسب برای بازی بچه ها کنیم آموزش بچه ها وظیفه خودشان است نه ما فقط خودشان از عهده آن بر می آیند برای این کار ساخته شده اند. وظیفه ما در رابطه با آموزش این است که کنار بایستیم و بگذاریم خودش رخ دهد. تلاش بیشتر برای کنترل آن به معنی دخالت بیشتر است.