مجله سخن سیاووشان شماره ۱۲

روان کاوی پایانمند و ناپایانمند
زیگموند فروید (۱۹۳۷)
ترجمه‌ی حسین مجتهدی

تجربه به ما آموخته است، درمان روان کاوانه‌، آزادسازی یک انسان از نشانه‌های روان نژندانه، بازداری‌ها و ناهنجاری‌های منشی، کاری زمان بر است. از همان آغاز، تلاش‌هایی به کار گرفته شد تا زمان روانکاوی را کوتاه کند. چنین زحمت‌هایی نیاز به توجیه‌ی نداشتند، آن‌ها می‌توانستند به فهمیدنی‌ترین و هدفمندترین برانگیزان‌ها استناد کنند. این مسئله در این موارد شاید هم متأثر از میراث خوارانگاری شتابزده‌ی دوره‌ی پیشین پزشکی بوده است که روان نژندی را به عنوان نتیجه‌ی بی‌مورد صدمه‌ای نادیدنی به حساب آورده بود. اگر اکنون بایسته است انسان خود را با آنها (نشانه‌های روان نژندانه، بازداری‌ها و ناهنجاری‌های منشی) مشغول سازد، فقط می‌خواهد با بیشترین سرعت ممکن آنها را به پایان رساند: در این راستا، اتو رانک کوشش توانمندانه‌ی ویژه‌ای را در ارتباط با کتابش ترومای تولد (۱۹۲۴) انجام داده است.

صفحه ۷

متاسفانه این مجله موجود نیست

مجله سخن سیاووشان شماره ۱۲

متاسفانه این مجله موجود نیست
  • نام مجله: مجله سخن سیاووشان شماره ۱۲
  • تعداد صفحات: 394
  • شماره: 12
  • سال انتشار: 1401
  • دوره نشر: فصلنامه
  • فصل انتشار: بهار و تابستان
  • ناشر: سخن سیاووشان
  • امتیاز:
    (1 نفر)

دیدگاه‌ها

در حال حاضر دیدگاهی برای این مقاله ثبت نشده است.

مطالب پیشنهادی

رأی سفید، هجو سیاه

مروری بر کتاب بینایی نوشته‌ی ژوزه ساراماگو

قلمی که از تبعید می‌نوشت

دوبراوکا اوگرشیچ: مروری بر زندگی و آثار

چطور می‌توان دوستی‌های ارزشمند را نجات داد؟

مروری بر کتاب کودک دعوای دوست‌های صمیمی نوشته‌ی فرانسس ایتانی

مجله‌های پیشنهادی