کتاب پسران رویین

معرفی کتاب پسران رویین

کتاب پسران رویین نوشته‌ی سوتلانا آلکساندرونا الکسیویچ، نویسنده و روزنامه‌نگار بلاروسی و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات، است. این اثر با ترجمه‌ی عبدالمجید احمدی و ویراستاری شوکا کریمی و هومن عباسپور در سال ۱۴۰۲ توسط نشر چشمه منتشر شده و ۴۶۶ صفحه دارد.

این کتاب سومین جلد از پنج‌گانه‌ی «صداهایی از آرمانشهر» است. پیش از آن، کتاب‌های جنگ چهره‌ی زنانه ندارد و آخرین شاهدان منتشر شده بودند و پس از آن نیز نیایش چرنوبیل و زمان دست دوم به این مجموعه پیوستند. در پسران رویین، الکسیویچ به روایت‌های تلخ و جنگ افغانستان و سرنوشت سربازان شوروی می‌پردازد؛ جوانانی که بسیاری از آنان در تابوت‌هایی از جنس روی به خانه بازگشتند و شبانه، بی‌آنکه اجازه‌ی گشودن تابوت‌ها داده شود، به خاک سپرده شدند.

خلاصه کتاب

پسران رویین بازتابی از روایت‌های مادران، پرستاران، همسران و سربازانی است که جنگ افغانستان را تجربه کردند. این کتاب چهره‌ی واقعی جنگی را آشکار می‌کند که مقامات شوروی هرگز حاضر نشدند آن را «جنگ» بنامند و تنها از آن با عنوان «عملیات حافظ صلح» یاد کردند. صدای این افراد ساده و عادی، روایتی از رنج، اندوه، شکست و فروپاشی انسانی است که در هیچ گزارش رسمی یافت نمی‌شود.

موضوع کتاب

موضوع اصلی کتاب «پسران رویین» بررسی تأثیر جنگ افغانستان بر نسل جوان شوروی و خانواده‌های آنان است. الکسیویچ با روش مستندنگاری ادبی خود نشان می‌دهد که چگونه سیاست‌های قدرت‌مداران، هزاران انسان بی‌گناه را به کام مرگ و نابودی کشاند و در عوض تنها ترس، سوگ و اندوهی عمیق را به میراث گذاشت.

درباره نویسنده

سوتلانا آلکساندرونا الکسیویچ، نویسنده و روزنامه‌نگار بلاروسی، متولد ۱۹۴۸ است. او در سال ۲۰۱۵ به دلیل «آثار چندصدایی‌اش که بازتاب‌دهنده‌ی رنج و شجاعت در روزگار ماست» جایزه‌ی نوبل ادبیات را دریافت کرد. الکسیویچ بیشتر آثارش را به شیوه‌ی مستندنگاری ادبی نوشته و در قالب روایت‌های شفاهی، تجربه‌های مردم عادی را در بزنگاه‌های تاریخی قرن بیستم ثبت کرده است. مجموعه‌ی پنج‌گانه‌ی «صداهایی از آرمانشهر» از مهم‌ترین کارهای اوست.

جملات کتاب پسران رویین

• «تنها راه میرم.... حالا دیگه تا مدت‌ها باید تنها باشم...»
• «اون آدم گشت... پسر من... با ساطور آشپزخونه؛ من باهاش گوشت خورد می‌کردم. از جنگ برگشت و ورداشت آدم گشت...»
• «دل مادر از همه‌چی خبر داره...»

چرا باید این کتاب را بخوانیم؟

خواندن پسران رویین فرصتی است برای دیدن جنگ از زاویه‌ای انسانی و نزدیک؛ جایی که تاریخ رسمی سکوت می‌کند اما درد، اندوه و شهادت‌های عینی سخن می‌گویند. این کتاب نه‌تنها به فهم بهتر جنگ افغانستان و سقوط شوروی کمک می‌کند، بلکه به ما یادآوری می‌کند بهای جنگ‌ها را همیشه مردم عادی، مادران داغ‌دیده و جوانانی می‌پردازند که هرگز انتخابی در سرنوشت خود نداشتند.