کتاب هنر درمان
نامه ای سرگشاده به نسل جدید روان درمانگران و بیمارانشان
تصمیمگیری برای بیماران و تعجیل در این کار، راه خوبی برای از دست دادن آنهاست. بیمارانی که وظیفهای بر عهده داشته باشند و نتوانند آن را به انجام برسانند، بیماران خوشحالی نخواهند بود. دلیل آن هرچه باشد: احساس کنترل شدن به دست دیگری، احساس بیکفایتی یا تنفر از دورنمای مایوس کردن درمانگرشان، نتیجه اغلب یکسان است: درمان را رها خواهند کرد.
ولی گذشته از امکان خطا، دلیل قانعکنندهتری هم برای عدم تصمیمگیری برای بیماران مطرح است: راه بهتری برای کنار آمدن با مساله دشوار تصمیم وجود دارد. تصمیم، یک راه است، راهی شاهانه به سرزمین اگزیستانسیالیستیای که قلمرو آزادی، مسوولیت، انتخاب، حسرت، آرزو و اراده است. برنامهریزی برای یک نصیحت سرسری از پیشتعیینشده، همان و چشمپوشی از فرصت کاوش با بیمار در این قلمرو، همان.
صفحه 174
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید