کتاب ننامیدنی
طبق نظر شوپنهاور، در هر کنش ادراکی، ذهن با دادههای حسی همچون معلول برخورد کرده و میکوشد علت را با منظم کردن دادهها در چهارچوبی فضایی – زمانی توضیح دهد. فضا، زمان و علیت سه شکل ادراکاند که بدون آنها دادههای حسی ممکن است نامتمایز باقی بمانند؛ به تعبیر کانت، «زمان، مکان و علیت نه به شیء – بالذات، که تنها به پدیدههای آن که شکل آناند تعلق دارند.» جهان، بدین ترتیب، «ایده» است: دادههای حسی که تحت این اشکال ادراک میشوند. اما جهان همچنین اراده است: نیروی محرکهای سرسخت که درون فرد فعال است و او را به زنده ماندن، تکثیر، جستوجوی لذت و دوری از درد وامیدارد. به تعبیر جی.دی. اوهارا، «این نیرو خود را در تمامی پدیدههایش آشکار میسازد و از عقل بشر بهمنظور دیدن خود در بازنماییهایش، در آینهی هستی عارضیاش، بهره میگیرد.» این عقیده بدبینانه است و محالیت دانش حقیقی و فقدان غایت نهایی را مدعی میشود.
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید