کتاب تاسیان

قبل از خرید کتاب تاسیان بخوانید

کتاب تاسیان مجموعه‌ای ارزشمند و خواندنی از شعرهای نو (نیمایی و آزاد) امیر هوشنگ ابتهاج (ه. الف. سایه) است. واژه «تاسیان» در زبان گیلکی به معنای حالت اندوه، دلتنگی و احساس خلأی است که پس از رفتن یک عزیز در خانه و دل احساس می‌شود؛ نامی که به زیبایی حال و هوای عاطفی این اشعار را بازتاب می‌دهد.

چرا این کتاب ارزش خواندن دارد؟

• وجهی دیگر از سایه: این مجموعه چهره‌ی ابتهاج را در قالب شعر نو نشان می‌دهد (برخلاف کتاب «سیاه مشق» که مختص غزل‌های کلاسیک اوست).
• پیوند عشق و اجتماع: شعرهای این کتاب تلفیقی هنرمندانه از لطافت‌های عاشقانه و دردهای اجتماعی دوران معاصر هستند.
• زبان تصویرساز: زبانی ساده، صمیمی و در عین حال به شدت تصویری که به راحتی در ذهن و روح مخاطب نفوذ می‌کند.

درباره امیر هوشنگ ابتهاج

امیر هوشنگ ابتهاج (سایه)، از بزرگ‌ترین و محبوب‌ترین شاعران معاصر ایران بود. او با تسلط کم‌نظیر بر زبان فارسی و موسیقی ایرانی، توانست هم در غزل‌سرایی و هم در شعر نو، آثاری جاودانه خلق کند که به بخش جدایی‌ناپذیری از حافظه ادبی ایرانیان تبدیل شده‌اند.

درباره کتاب

تاب دربرگیرنده اشعار نو سایه در فاصله سال‌های ۱۳۲۵ تا ۱۳۸۰ است و نشان می‌دهد که این شاعر چگونه با حفظ اصالت‌های زبان فارسی، مضامین مدرن، انسانی و انتقادی را در قالب‌های جدید شعری بازآفرینی کرده است.

جملات کتاب تاسیان

«خانه دلتنگِ غروبی خفه بود
مثلِ امروز که تنگ است دلم
پدرم گفت چراغ
و شب از شب پُر شد...»

«می‌خوانم و می‌ستایمت پر شور
ای پرده دل فریب رویا رنگ
می‌بوسمت ای سپیده گلگون
ای فردا ای امید بی نیرنگ
دیری‌ست که من پیِ تو می‌پویم
هر سو که نگاه می‌کنم،آوَخ!
غرق است در اشک و خونِ نگاه من
هرگام که پیش می‌روم بر پاست»