کتاب اصلاحات ارضی و تغییرات اجتماعی ایران

قبل از خرید کتاب اصلاحات ارضی و تغییرات اجتماعی ایران بخوانید

کتاب اصلاحات ارضی و تغییرات اجتماعی ایران پژوهشی تحلیلی و مستند از افسانه نجم آبادی است که به واکاوی یکی از مهم‌ترین پروژه‌های اقتصادی و سیاسی تاریخ معاصر ایران می‌پردازد. این کتاب نشان می‌دهد که چگونه برنامه اصلاحات ارضی در دهه چهل خورشیدی، نه‌تنها مالکیت زمین، بلکه کل ساختار طبقاتی و اجتماعی ایران را دستخوش دگرگونی کرد.

چرا این کتاب ارزش خواندن دارد؟

• تحلیل ساختاری: پیامدهای اقتصادی و اجتماعی اصلاحات ارضی را به دور از سوگیری‌های رایج بررسی می‌کند.
• بررسی روستانشینی: تغییر شکل روابط سنتی ارباب و رعیتی و تاثیر آن بر اقتصاد کشاورزی را واکاوی می‌کند.
• ریشه‌یابی تاریخی: به درک بهتر زمینه‌های اجتماعی و مهاجرت‌هایی که ساختار جامعه را پیش از انقلاب تغییر دادند، کمک می‌کند.

درباره نویسنده: افسانه نجم آبادی

افسانه نجم آبادی، مورخ، پژوهشگر و استاد دانشگاه هاروارد است. تمرکز اصلی پژوهش‌های او بر تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران و همچنین مطالعات جنسیتی است. دقت نظر، استفاده از منابع دست‌اول و نگاه ساختارگرا، آثار او را به منابعی معتبر در حوزه تاریخ معاصر تبدیل کرده است.

درباره کتاب

این پژوهش مهم توسط نشر بیدگل در اختیار مخاطبان قرار گرفته است. کتاب با زبانی علمی اما قابل‌فهم، ابعاد پنهان و پیامدهای بلندمدت سیاست‌های ارضی را بررسی کرده و منبعی عالی برای دانشجویان تاریخ، جامعه‌شناسی و علاقه‌مندان به اقتصاد سیاسی ایران است.

جملات کتاب اصلاحات ارضی و تغییرات اجتماعی ایران...

چرا اصلاحات ارضی؟

در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۴۰ هیئت وزیران ایران اصلاحاتی را بر قانون پیشین اصلاحات ارضی تصویب کرد این اقدام در شرایطی صورت گرفت که مجلس سنا و مجلس شورای ملی هر دو نه ماه پیش از آن توسط شاه منحل شده بودند. پنج روز بعد شاه با استفاده از اختیارات ویژه اش اصلاحات جدید را بر قانون اصلاحات ارضی تأیید کرد. مهمترین بخش این اصلاحات محدود کردن میزان زمین‌های تحت مالکیت هر زمین دار به اندازه یک روستا بود.  زمین‌های مازاد بر این می‌بایست به دولت فروخته می‌شدند و در از ایشان طی بازه زمانی ده تا پانزده سال سالانه مبلغی به مالکان پرداخت می‌شد در مقابل دولت این زمین‌ها را به دهقانان می فروخت به گونه ای که آنان نیز موظف بودند بهای آن را به صورت اقساطی طی پانزده سال بپردازند.

بیشتر مالکان ایرانی به این قانون جدید و کمپین تبلیغات دولتی آن با بدبینی واکنش نشان دادند جریان‌های مخالف از جمله گروه های چپ گرا و ملی گرا نیز با دیده شک و تردید به آن می‌نگریستند. به هر روی موضوع اصلاحات ارضی نزدیک به یک دهه بود که در محافل سیاسی و عمومی مطرح شده بود. پیشتر در شهریور ۱۳۳۸ دولت لایحه ای برای اصلاحات ارضی ارائه کرده بود اما مجلسی که تحت سلطه مالکان قرار داشت توانسته بود آن را کاملاً بی اثر کند.