کتاب هملت (شعر بی کران)
اولین بار این الکساندر دوما بود که گفت: «پس از خداوند، شکسپیر بیش از همه آفریده است». جیمز جویس این جمله را در رمان اولیس خود آورد و بورخس، این استاد بیهمتای بارگویی روایات، آن را دوباره نقل کردهاست. این جمله اشارهای ضمنی به تنوع بیشمار شخصیتهای ابداعی شکسپیر دارد؛ شخصیتهایی که در زندگی واقعی همتایانی با این فصاحت و ظرافت ندارند و در میان آنها هملت سرآمد همگان است. هملت گونه جدیدی از انسان به شمار میآید که پیش از او هیچکس همانندش نبوده است. تنوع و غنای شگرف هملت همان خصیصهای است که از روزگار دکتر جانسون و کولریچ تا به امروز کارگردانان، بازیگران، نویسندگان، منتقدان و تماشاگران را به تامل درباب این نمایشنامه و شخصیت بزرگ واداشته است و هر تفسیری از آن به تفسیر دیگری راه گشوده تا بدینسان، پس از چهار قرن، معماری هملت: شعر بیکران بنا گردد، اثری که به نوبه خود به تفاسیر جدیدتری راه خواهد گشود.
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید