کتاب تعالی اگو
برای اینکه اعتبار تامل بهنحوی منحصربهفرد محدود شود، به چیزی بیش از این نیاز نیست: مسلم است که پییر مرا منزجر میکند، اما اینکه من از او نفرت داشته باشم مشکوک است و تا همیشه مشکوک خواهد ماند. تصدیق یقینی این امر تا بینهایت، فراتر از قدرت تامل است. طبیعی است که نباید از اینجا نتیجه گرفت که نفرت فرضیهای صرف و مفهومی تهیست: نفرت ابژهای واقعی است که من از طریق «زیسته»ها درکاش میکنم، اما این ابژه متعال از آگاهی است و سرشت وجودش مستلزم «قابلتردید» بودناش است. بنابراین، تامل قلمرویی یقینی دارد و قلمرویی تردیدآمیز، حوزهای از بداهتهای تام و حوزهای از بداهتهای ناقص. تامل ناب (که با وجود این، الزاما پدیدهشناسانه نیست) به داده میچسبد و از آن فراتر نمیرود و هیچ ادعایی در مورد آینده ندارد.
صفحه 76
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید