مجله کرگدن شماره ۱۳۳
آی مردم! بنده آقازادهام سرودهای که احتمالاً خواهیدش خواند، کوشیده با زبان الكن موزون و مقفّای خود مانیفستِ منظوم و مشترکِ یک «آقازاده» عزیز و پدر بزرگوار وی باشد مجتبی احمدی مرحوم دهخدا در معنای لغتِ «عظامی» آورده: «آن که به استخوانهای پوسیده، یعنی مفاخر پدران بالد...» و ابوالفضل بیهقی در شاهکار تاریخی و ادبیاش، جایی در توصیف برخی اشرافزادگان نوشته: «و هستند در روزگار ما عظاميان با اسب و استام و جامههای گرانمایه و غاشیه و جناغ که چون به سخن گفتن و هنر رسند، چون خر بر یخ بمانند و حالت و سخنشان آن باشد که گویند بابا چنین بود و چنین کرد و طرفه آنکه افاضل و مردمان هنرمند از سعایت و بطر ایشان در رنجند، والله وليالكفايه.» حالا حکایتِ ماست. صفحه ۴۱
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید