مجله فیلم کاو (۹)
مرا در آغوش رئالیسم جادویی ات جای بده
مروری بر مجموعه تلویزیونی «روزگار قریب»/۱٣٨٦-۱۳۸۱
گفتن از «روزگار قریب» کلامی چند وجهی میخواهد و قلمی پرمایه تا بتوان قصیدههای تصویری و زیستن لابیرنتوار درخشانترین اثر عیاری در تلویزیون را به کاغذ بیاورد. اصولا به قول زیگفرید کراکوئر: «پیکرشناسی یک ابژه هنری رئالیستی، سختترین پرداخت به مثابه نقد هنری است». گفته کراکوئر در باب پیکرۂ ذاتاً منتظم و همگرا و بدون تسلسل واقعیت و حقیقت در پس تصویر واگرای نمایش است؛ پیکرهای که هر جوهرش در امر وجودین خود تلاشی است برای ساخت انسان و واگویه کردن طریقت زیست این جهانی و جهان معنا تا مخاطب در جایگاه شاهد همیشه نظرباز، همچون دستگاه تجمیع جوهر، نفس آفریده هنری را حس و همذاتانگاری سوبژکتیو نماید.
پژمان خلیلزاده
صفحه ۸۲
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید