کتاب پدران و پسران از هم پاشیده
به یاد آوردن هامپتی
من پسر بچه کوچکِ لاغر و نسبتاً ساکتی با موهای سیاه و چشمان قهوهای بودم که هم مسحور دنیای اطرافم و هم سردرگم مینمودم. فروید از فراموشی دورهی کودکی سخن میگوید و من گمان میکنم که این گفته يقيناً دربارهی واقعیتها صادق است. هیچ کدام از معلمهای مدرسهی ابتدایی را بهجز خانم بوش به خاطر نمیآورم. او زنی مهربان چهل و چندساله و کوتاه قد با موهای خاکستری بود و در سالهای ۱۹4۰ معلم علوم در مدرسه پ.اس.68 واقع در شمال شرقی برونکس بود. تا پیش از آن تنها توانسته بودم که تکهپارههایی از زندگیام را از فراموشی نجات دهم.
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید