کتاب فتوت، قلندری و ادبیات عامیانه ایران
ادبیات عامیانه ایران
ادبیات عامیانه ایران ادبیات توده مردم ایران، اثر مردمانی بیسواد یا کم سواد و غالباً شفاهی. که از جهت ساختار و محتوا، با ادبیات سنتی مکتوب فارسی متفاوت است. زبان ساده، لحن عامیانه حالات و اندیشههای عوام در این ادبیات نمایان است. (ربیکا، ص ۲۳۹ - ۲۴۰) امروزه ادبیات عامیانه در نقاط گوناگون ایران با گویشهای متفاوت میان مردم مناطق گوناگون مشهور و متداول است از جمله در گیلان اشعار شرف شاه دولایی از شاعران قرن هشتم ق. به گویش گیلکی در مازندران اشعار امیر پازواری به گویشهای مازندرانی (اسماعیل پور ص ۲۶ - ۳۳) در کردستان داستانهای کردی منظومی که اصطلاحاً بیت نامیده میشود و با آواز میخوانند (حسین پور، ج ۱۷، ص ،11-12) و نیز بسیاری از قصههای کوتاه عامیانه به گویشهای گوناگون که گاه در آثار پژوهندگان گویش شناسی نقل شده است (کریستنسن ص ۱۵۰ ۱۵۱) در این مقاله صرفاً به ادبیات عامیانه فارسی متداول در درون مرزهای ایران پرداخته میشود.
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید