کتاب اتاق روشن (یادداشت هایی در باب عکاسی)
این گونه خودم را معیار «دانش» عکاسی قرار میدهم. بدن من از و عکاسی چه میداند؟ متوجه شدم که عکس میتواند موضوع سه عمل یا سه احساس، یا سه منظور باشد: انجام دادن، تن در دادن، نگاه کردن: مجری فن، عکاس است. تماشاگر خود ما ایم، همة ما که به مجموعة عکسها - در مجلهها و روزنامهها، کتابها، آلبومها، آرشیوها... - نگاهی اجمالی میاندازیم . و شخص یا موضوع عکاسی شده، هدف نشانهگیری است، همان مصداق، نوعی وانمودة کوچک، روحی که از شیء و موضوع بیرون آمده، که مایلام آن را شبح عکس بنامم، زیرا این واژه به واسطة ریشة لغویاش، نسبتی با «صحنه و نمایش» برقرار میکند و همان چیز نسبتاً ترسآوری را به آن میافزاید که در هر عکسی حضور دارد: یعنی بازگشت مردگان.
صفحه ۳۷
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید