کتاب تزئین و جنایت نقشه فضایی

قبل از خرید کتاب تزئین و جنایت نقشه فضایی بخوانید

«لوس کاری را برای معماری اروپایی می‌کند که من برای معماری آمریکایی به انجام می‌رسانم.» این توصیفِ فرانک لوید رایت (از بزرگ‌ترین معماران تاریخ)، نشان‌دهنده‌ی جایگاه آدولف لوس است. کتاب تزئین و جنایت نقشه فضایی مانیفستی است از معماری که معتقد بود تزئینات، اتلاف وقت و سرمایه (و حتی جنایت) است و به جای طراحیِ روی کاغذ (پلان‌های دوبعدی)، به طراحی سه‌بعدیِ فضا و روان‌شناسی محیط می‌اندیشید.

درباره کتاب

این کتاب شامل دو متن مهم از آدولف لوس است که رویکرد رادیکال و مدرن او را به معماری نشان می‌دهد. مفهوم کلیدی لوس، «راوم‌پلان» (Raumplan) یا «نقشه فضایی» است. او معتقد بود چیزی به نام طبقات مجزا (همکف، اول و...) وجود ندارد؛ بلکه معماری یعنی ادغام فضاهای به هم پیوسته با ارتفاع‌های متفاوت. برای مثال، اتاق غذاخوری به سقفی بلندتر از آبدارخانه نیاز دارد. اتصال نامشهود و کاربردی این فضاها با ارتفاع‌های گوناگون، هنر و راز لوس بود. بخش دیگر تفکر لوس به روان‌شناسی فضا برمی‌گردد؛ او معتقد بود معمار ابتدا باید «تأثیری» را که می‌خواهد بگذارد (مانند ترس در کلیسا، آسودگی در خانه یا همدلی در تالار) با چشم ذهن ببیند و سپس با استفاده از ماده و فرم، فضا را برای ایجاد آن احساس خلق کند.

خواندن کتاب تزئین و جنایت نقشه فضایی به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

معماران، دانشجویان معماری و طراحان داخلی.

علاقه‌مندان به تاریخ معماری مدرن و مانیفست‌های هنری آوانگارد.

کسانی که به مباحث روان‌شناسی محیط و تأثیر فضا بر انسان علاقه دارند.

معرفی نویسنده، مترجم و ناشر

آدولف لوس (۱۸۷۰-۱۹۳۳)، معمار و نظریه‌پرداز اتریشی و از پیشگامان معماری مدرن است. مقاله جنجالی او با عنوان «تزئین و جنایت» تأثیر عمیقی بر شکل‌گیری زیبایی‌شناسی مینیمال و کاربردی در قرن بیستم گذاشت. این کتاب با ترجمه‌ی رضا امیررحیمی توسط نشر معمار منتشر شده است. حجم : ۱۵۰ گرم

جملات کتاب

«معماری من نه در نقشه‌ها، بلکه در فضاها (مکعب‌ها) شکل می‌گیرد یا تصور می‌شود. من پلان‌های طبقات، نماها و مقاطع را طراحی نمی‌کنم. من فضاها را طراحی می‌کنم.»

«هنرمند، معمار، ابتدا تأثیری را که می‌خواهد بگذارد احساس می‌کند و سپس با چشم ذهن فضاهایی را می‌بیند که می‌خواهد بیافریند. تأثیری را که می‌خواهد بر بیننده گذارد...»

«تأثیری که می‌خواهد بر بیننده گذارد؛ چه ترس، چه دهشت همانند درون زندان؛ ترس از خدا همانند درون کلیسا؛ احترام به قدرت دولت، همانند درون ساختمان دولتی؛ پارسایی همانند یادمان خاک‌سپاری؛ آسودگی همانند خانه مسکونی... موجب این تأثیر، ماده و فرم هستند.»