کتاب تاریخ سینمای ایران

قبل از خرید کتاب تاریخ سینمای ایران

سینمای ایران سرگذشتی مغشوش و پأس انگیز دارد. بررسی تاریخ این سلسله از پای بست ویران، بیشتر سهم کتاب حاضر را به خود اختصاص داده است. با این انگیزه و در طی راه، مؤلف با تحمل سختی های بسیار کوشیده است تا واقعیات را در حد معرفت خویش بنمایاند. ،بنابراین، این کتاب حاصل تحقیقی چند ساله، و نخستین نوشتار انتشار یافته در این نوع و با این عنوان است.

این دفتر این گونه فراهم آمد که ابتدا کل موضوع به چند بخش، هر بخش به چند قمست فرعی و هر قسمت به عناوین مشخص تر تقسیم شد. آنگاه گردآوری اطلاعات مستند در دستور کار قرار گرفت. با تکیه بر یافته ها و آن چه در این باب در ذهن نقش بسته بود نگارش آغاز شد.

در طی کار کاستی‌هایی رخ نمود. حدود هزاران نسخه روزنامه، مجله، کتاب، گاهنامه و نشریاتی از این دست- سینمایی و غیرسینمایی - تورق شد و با دهها تن از اهل فن گفت و گو شد. اما تناقص میان منابع موجود و گفته های دست اندرکاران با سابقه ناگزیر در مواردی کار را به حساب احتمالات کشاند.

معرفی نویسنده

مسعود مهرابی متولد تهران (۱۳۳۳). فارغ التحصیل رشته‌ی سینما از دانشکده هنرهای دراماتیک/ (هنر تهران، ۱۳۶۱- ۱۳۵۵). فعالیت مطبوعاتی از سال ۱۳۵۰. صاحب امتیاز و مدیر مسئول و مدیر ماهنامه «فیلم» از سال ۱۳۶۲ و «سالنامه‌ی فیلم» از سال ۱۳۷۰ تاکنون. تألیفات سینمایی: «تاریخ سینمای ایران» از آغاز تا سال ۱۳۷۵ (چاپ اول ۱۳۶۳)، «کتاب شناسی سینما در ایران» (جلد اول: ۱۳۶۷)، فرهنگ فیلم های کودکان و نوجوانان» (۱۳۶۸)، «فرهنگ فیلم های کوتاه داستانی» (۱۳۶۹)، «کتاب شناسی سینما در ایران» (جلد دوم: ۱۳۷۰)، «پوسترهای فیلم» (۱۳۷۱)، «فرهنگ فیلم های مستند سینمای ایران» (۱۳۷۵)، کتاب شناسی سینما در ایران (متن کامل ۱۳۸۰)، «پشت دیوار رؤیا» (سیاحت نامه ی جشنواره های جهانی فیلم ۱۳۸۹)، «صد سال اعلان و پوستر فیلم (۱۳۹۰) ایران و «صدوپنج لنج سال اعلان و پوستر فیلم در ایران» (۱۳۹۳).
 

جملات کتاب تاریخ سینمای ایران

از آنجا که تحقیق ایرانی و راجع به موضوعی ایرانی است و تا آنجا که می‌دانیم هیچ محقق فرنگی ای بخت خود را در این وادی نیاز موده، لذا در چارچوب نوشته های فارسی و نویسندگان و محققان ایرانی پایبند گشته ام. اهل فن به دشواری کار تحقیق در ایران، آشفته بودن منابع و مآخذ ناقص بودن بایگانی مهم ترین کتابخانه ها - به ویژه در زمینه نشریات ادواری و مشکلات این کار واقف اند. برای نمونه در کتابخانه ملی ایران فقط حدود یک پنجم نشریات سینمایی منتشر شده موجود است.