جایگاه مؤلف درون علیّت متنی توصیفی بهدست میدهد از شیوۀ سازماندهی موقعیتهای مخاطب به شیوهای متعالی یا تراسوبژکتیو. دیدن فیلم چون کارِ یک مؤلف، معنیاش این است که آن را چون سازمانی بیانی بخوانیم یا به آن واکنش نشان دهیم که نسبت به تحریفهای ذهنی و پارهپاره تاریخی آنها را مصادره میکند اولویت دارد. در حالی که اینها میتوانند بر دریافت حتی فیلمی که به کلاسیکترین شیوه رمزگذاری شده، مسلّط شوند.