کتاب روایت گر سویدا: درباره شادی قدیریان

قبل از خرید کتاب روایت گر سویدا بخوانید

کتاب روایت‌گر سویدا (Narrator of Soveyda) تنها یک آلبوم عکس نیست؛ بلکه حاصل یک گفت‌وگوی صریح و چالشی است که قرار بوده یک‌بار برای همیشه، ناگفته‌های این هنرمند را بیان کند. اگر می‌خواهید بدانید در ذهن عکاسی که زنان قجری را با ابزارهای مدرن ترکیب می‌کند چه می‌گذرد، این کتاب کلید ورود به دنیای اوست.

درباره کتاب

این کتاب شامل گزیده‌ای از آثار عکاسی شادی قدیریان به همراه گفت‌وگویی مفصل و انتقادی با اوست که توسط نازنین خسروانی انجام شده است. اهمیت این کتاب در آن است که نخستین کتابی است که در ایران مستقیماً درباره شادی قدیریان منتشر می‌شود. خودِ هنرمند تأکید داشته که این مصاحبه نباید یک گپ‌وگفت تکراری و دوستانه باشد، بلکه خواهان مصاحبه‌ای چالشی بوده تا «واقعیت» را ترسیم کند. نازنین خسروانی (روزنامه‌نگار سیاسی) در مقدمه توضیح می‌دهد که چگونه دوستی ده ساله‌اش با قدیریان و تفاوت دنیای سیاست و هنر، کار را برایش دشوار کرده بود؛ اما در نهایت هر دو بر ترسشان از «کلمات» غلبه کردند تا تصویری واقعی و بدون رتوش از هنرمند ارائه دهند. عنوان کتاب «روایت‌گر سویدا» (سویدا به معنای نقطه سیاه یا دانه دل) اشاره به عمیق‌ترین و پنهان‌ترین احساسات درونی دارد، عنوانی که ابتدا خود قدیریان آن را «پرطمطراق» می‌دانست اما در نهایت بر آن توافق شد.

خواندن این کتاب به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

• دانشجویان و علاقه‌مندان به عکاسی (به‌ویژه عکاسی صحنه‌آرایی‌شده و مستند).
• کسانی که آثار شادی قدیریان را دیده‌اند و می‌خواهند فلسفه پشت آن‌ها را بدانند.
• دوست‌داران هنر معاصر ایران و مباحث نقد هنری.

معرفی هنرمند و مصاحبه‌گر

شادی قدیریان، عکاس ایرانی است که آثارش در موزه‌ها و گالری‌های معتبر جهان به نمایش درآمده است. تمرکز او اغلب بر تضادهای سنت و مدرنیته و جایگاه زنان در جامعه ایران است. نازنین خسروانی، روزنامه‌نگار و نویسنده‌ای است که در این کتاب نقش پرسشگر را ایفا می‌کند. کتاب توسط نشر پروژه‌های ۰۰۹۸۲۱ (که بر تک‌نگاری‌های هنرمندان معاصر تمرکز دارد) منتشر شده است.

جملات کتاب

«وقتی از من خواست برای اولین کتابی که در کشورش درباره‌اش منتشر می‌شود با او گفت‌وگو کنم، وحشت‌زده شدم. گفت که یک مصاحبه‌ی چالشی و انتقادی می‌خواهد، نه یک گپ‌ و گفت تکراری.»

«فهمیدم چقدر از واژه‌ها گریزان است؛ چقدر از کلمه می‌ترسد. بار مسئولیت کلمه برایش بیش از حد سنگین است. با این همه، عزمش را جزم کرده بود تا به قول خودش یک‌بار برای همیشه هرچه را که باید، بگوید.»