کتاب نادیا

پیش از خرید کتاب نادیا بدانید

آیا مرزی میان نبوغ و جنون، یا واقعیت و تخیل وجود دارد؟ کتاب نادیا فراتر از یک رمان معمولی، بیانیه‌ای زنده و عملی از مکتب سوررئالیسم است. اگر شیفته‌ی کشف لایه‌های پنهان ذهن، روان‌کاوی فروید، و گریز از مرزهای خشک عقل و منطق هستید، این اثرِ آندره برتون شما را به سفری وهم‌آلود و شگفت‌انگیز در خیابان‌های پاریس دعوت می‌کند.

درباره کتاب

کتاب نادیا آندره برتون یکی از کلیدی‌ترین متون ادبیات سوررئالیستی جهان است. شکل‌گیری این جریان فکری و ادبی، حاصل دو رویداد بزرگ اوایل قرن بیستم یعنی فاجعه‌ی جنگ جهانی اول و ظهور فرویدیسم بود که هر دو حاکمیت مطلق «عقل» را تضعیف کردند. تمدنی که بشر با منطق ساخته بود، با جنگ از اعتبار ساقط شد و هنرمندان به سمت تخیل و ناخودآگاه سوق یافتند.

داستان با پرسش بنیادین «من کی هستم؟» آغاز می‌شود و شرح دیدار و رابطه‌ی کوتاه اما تأثیرگذار نویسنده با زنی اسرارآمیز و شیفته‌کننده به نام نادیا است. کتاب مرز میان رمان و شرح‌حال‌نویسی را از بین می‌برد و برتون در آن به ستایش مطلقِ عواطف، احساسات و تخیل می‌پردازد؛ چرا که معتقد است آزادی کامل انسان تنها در جهان تخیل ممکن می‌شود.

خواندن کتاب نادیا به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

• علاقه‌مندان به مکتب سوررئالیسم، ادبیات مدرن فرانسه و آثار آندره برتون.
• دوست‌داران مباحث روان‌شناختی، نظریات فروید و تحلیل پیوند میان ذهنیت و عینیت.
• کسانی که به دنبال روایاتی متفاوت از عشق، شعر و آزادی غرق در تخیل ناب هستند.

معرفی نویسنده

آندره برتون (۱۸۹۶–۱۹۶۶)، شاعر، نویسنده و نظریه‌پرداز فرانسوی، به عنوان بنیان‌گذار و رهبر جنبش سوررئالیسم شناخته می‌شود.

جملات کتاب

«پیدایش مکتب سوررئالیسم عمدتاً نتیجه دو اتفاق مهم در اوایل قرن بیستم بود جنگ جهانی اول و فرویدیسم... هر دو فی الواقع چیزی را تضعیف کردند که قرن‌ها بود که در عرصه تاریخ و فرهنگ تقریباً حاکمیت مطلق داشت: عقل.»

«تخيل محبوبم مخصوصاً این خصلتت را دوست دارم که هیچ چیز را از قلم نمی‌اندازی.»

«آزادی در شکل کامل خود فقط در دنیای تخیل برای انسان ممکن می‌شود. انسان فقط در دنیای تخیل است که می‌تواند به هر جا سر بزند و هر چیزی را برای خود ممکن سازد.»

«برتون تا آخر عمر خود همچنان ستایشگر تخیل و احساس‌ها باقی ماند. او در مقدمه چاپ جدید و ویرایش شده نادیا هم که در سال ۱۹۶۲ آن را نوشت قبل از هر چیز باز به احساس‌ها ادای احترام می‌کند...»