کتاب مرگ در ونیز
درباره کتاب مرگ در ونیز
کتاب مرگ در ونیز نوولایی اثر توماس مان با ترجمه محمود حدادی است که توسط نشر افق منتشر شده است. این اثر که اولینبار در سال ۱۹۱۲ به چاپ رسید، دریچهای به جهان روانشناختی هنرمند و روشنفکر و نقدی بر روح آلمانی و اروپایی در اوایل قرن بیستم ارائه میدهد. توماس مان در این روایت بابهکارگیری داستانهای آلمانی و انجیلی در کنار اندیشههای گوته، نیچه و شوپنهاور، روایتی از فروپاشی نظم و تقابل جدیّت با تمایلات انسانی را به تصویر میکشد.
داستان کتاب
داستان درباره نویسندهای سختگیر و پرهیزگار به نام «آشنباخ» است که چشمه خلاقیتش خشک شده و حیات سفتوسختی دارد. او پس از مواجهه با نشانهها و تمثیلهایی، تصمیم میگیرد برای گردشی از روال همیشگی خود فاصله بگیرد و به شهر ونیز سفر کند. این سفرِ بهظاهر کوتاه برای تنِ مرتاضگونه او، به نظاره نشستنِ مسیر تباهی است؛ جایی که نظم آهنین آقای نویسنده با حضور پسری چهاردهساله و زیبارو به نام «تادزیو» به چالش کشیده میشود. با شیوع بیماری وبا در ونیز و همهگیر شدن آن، آشنباخ به دلیل حضور تادزیو و خانوادهاش در هتل، توانِ ترک شهر را ندارد و سرانجام روایتی که از ابتدا فرجامش آشکار است، با مرگ پایان میپذیرد.
درباره توماس مان
توماس مان (۱۸۷۵–۱۹۵۵) نویسنده، مقالهنویس و منتقد اجتماعی آلمانی بود. او در لوبک به دنیا آمد، در سال ۱۹۰۱ اولین رمانش دودمان بودنبروک را منتشر کرد و در سال ۱۹۲۹ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. آثار او به دلیل کاوشهای عمیق در فرهنگ، جامعه و روانشناسی انسان شناخته میشوند.
درباره محمود حدادی
محمود حدادی (متولد ۱۳۲۶) مترجم و پژوهشگر ادبیات آلمانی است که آثار متعددی از نویسندگان برجسته آلمانیزبان را به فارسی برگردانده است. نشر افق پیش از این نیز آثار دیگری از توماس مان را با ترجمه او منتشر کرده است.
جملات کتاب
عجیبتر و مشکلتر از هر چیز رابطهی انسانهایی است که بیش از نگاه شناختی از هم ندارند، انسانهایی که همه روزه بسا هر ساعت بر سر راه هم میآیند، چشمهاشان به نظاره به هم میرسد، ولی در تنگنای اجبارِ عرف یا ویری احمقانه، بیردوبدلِ کلام و سلامی ظاهرِ بیگانه و بیاعتنا را حفظ میکنند. میان آن دو بیقراری و نوعی کنجکاوی ناآرام حاکم است، تب و تاب نیازِ به ناخواه سرکوبشدهی هر دو به تبادل و شناخت، و همهی اینها همراه با احترام و احتیاطی هیجانآلود. زیرا انسان انسان را تا وقتی دوست دارد و محترم میشمرد که به قضاوتش قادر نیست. و شوق هم حاصل شناختی است که ناقص باشد.
صفحه ۷۹
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید