کتاب دیدار اتفاقی با دوست خیالی
و هشت جستار دیگر از آدام گاپنیک
نظریهای در باب سرشلوغی و زندگی شهری
دختر سهسالهام اولیویا دوستی خیالی دارد به نام چارلی راویولی. اولیویا کودکیاش را در منهتن میگذرائد و برای همین دوست خیالیاش٬ چارلی راویولی٬ هم اخلاق و رفتارش شبیه مردم منهتن است: در آپارتمانی در تقاطع مدیسون و لکزینگتون زندگی میکند٬ شامش مرغ کبابی٬ میوه وآب است و با اینکه فقط هفتسال و نیمه است احساس میکند خیلی «بزرگ» شده و مردم هم بزرگ حسابش میکنند. اما عجیبترین خلق وخوی محلي همبازی خیالی اولیویا این است: همیشه سرشلوغترازآن است که با اولیویا همبازی شود. دخترم تلفن همراه اسباببازی را میگیرد دم گوشش و صدايش را میشنویم که توی تلفن میگوید «راویولی؟ من اولیویام... اولیویا. میآی بازی کنیم؟ باشه. بهم زنگ بزن. خداحافظ .» بعد تق٬ گوشی را میبندد و سرتکان میدهد «همهش میره روی پیغامگیر.» يا میگوید «امروز با راویولی حرف زدم.»
صفحه ۱۹
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید