کتاب به زبان مادری گریه می کنیم
«بیگانه ترین بیگانه کسی است که به زبانی دیگر می نویسد چون بیگانگی او مضاعف است: بیگانگی ناشی از نوشتن (که خیانتی است به جهان) و بیگانگی ناشی از نوشتن به زبانی که زبان مادری اش نیست (که خیانتی است به کلام). اما شاید تنها رستگاری ممکن، در همین خیانت به زبان رگ و ریشه باشد. چون خوب که نگاه کنی، میبینی نویسنده به برکت همین خیانت است که نویسنده میشود. او از زبان مادری اش فاصله میگیرد و زبانی را میپذیرد که زبان خودش نیست: زبانی بیگانه، زبانی بدون اشک. او از زبان مادری اش دست میشوید تا از گریه دست شسته باشد، و از گریه دست میشوید چون فقط وقتی گریه را بس کنی میتوانی بنویسی.»
امتیاز دهید!
ارسال دیدگاه
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.
ورود به حساب کاربریهیـچ دیدگاهی برای این کتاب ثبت نشده است!
اولین دیدگاهتان را بنویسید