کتاب گربه درون

درباره کتاب گربه درون

اگر به ادبیات پست‌مدرن، آثار نویسندگان جریان‌ساز و نوشته‌های خاص و تأمل‌برانگیز درباره‌ی حیوانات علاقه دارید، مطالعه کتاب گربه درون نوشته‌ی ویلیام اس. باروز با ترجمه‌ی مهدی نوید، انتخابی بسیار ارزشمند است.

درباره کتاب گربه درون درباره چیست؟

این کتاب جستاری عمیق، شاعرانه و در عین حال روان‌شناختی از ویلیام اس. باروز درباره‌ی گربه‌ها و رابطه‌ی پیچیده‌ی انسان با آن‌ها است. باروز که به عنوان یکی از چهره‌های برجسته‌ی نسل بیت شناخته می‌شود، در این اثر با نگاهی متفاوت از تجربه‌ی زیسته‌اش در کنار گربه‌ها می‌گوید و نشان می‌دهد که این موجودات مستقل چگونه توانسته‌اند سهم بزرگی در تفکر، احساس و خلوت او داشته باشند.

درباره نویسنده کتاب گربه درون

ویلیام بروس باروز (۱۹۱۴–۱۹۹۷) از نویسندگان جنجالی، برجسته و پیشرو آمریکایی و یکی از ارکان اصلی جنبش «نسل بیت» بود. آثار او به خاطر سبک ساختارشکن، نگاه انتقادی و تبرج در حوزه‌های مختلف ادبی شهرت جهانی دارند.

روایت خلق‌شده توسط نویسنده

باروز روایتی غیرمتعارف، لطیف و فلسفی خلق کرده است که در آن چهره‌ی خشن و ساختارشکن نویسنده‌ی آثار پست‌مدرن در کنار مهربانی و درکی عمیق نسبت به روح مستقل گربه‌ها قرار می‌گیرد و تصویری بدیع از این همزیستی ارائه می‌دهد.

چرا کتاب گربه درون را بخوانیم؟

• شیوه روایت: نثری شاعرانه، جستارگونه و نگاهی کاملاً متفاوت به رابطه‌ی انسان و حیوان از قلم یک نویسنده‌ی پست‌مدرن.
• شخصیت پردازی: واکاوی رفتار، استقلال و شخصیت اسرارآمیز گربه‌ها از نگاه تیزبین باروز.
• فضای داستان: فضایی خلوت، درون‌گرا، فلسفی و سرشار از کشف ابعاد پنهان عواطف انسانی.
• زبان اثر: ترجمه‌ای دقیق، روان و هنرمندانه از مهدی نوید که لحن خاص باروز را به خوبی منتقل کرده است.

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

• علاقه‌مندان به ادبیات پست‌مدرن و آثار نویسندگان نسل بیت.
• دوستداران گربه‌ها و کسانی که به خواندن متون عمیق درباره‌ی دنیای حیوانات علاقه دارند.
• پژوهشگران و خوان دوستداران نثر فلسفی و جستارهای ادبی خاص.

جملات کتاب گربه درون

در هر رابطه‌ای لحاظتی حیاتی هست، نقاط عطف. ده روز در ناروپا بودم. در نبود من بیل ریچ هر روز می‌رفت و به گربه‌ها غذا می‌داد.

برگشته‌ام. اواخر عصر در ایوان پشتی. روسکی را می‌بینم و او می‌رود. بعد به پهلوش می‌غلتد، محتاط، کاملا مطمئن نیست. بغلش می‌کنم و می‌نشینم لبه‌ی ایوان. در لحظه‌ای خاص می‌شناسدم و جیغ‌و‌ویغ می‌کند و خُرخُر می‌کند و پوزه‌اش را می‌مالد. در این لحظه عاقبت می‌فهمم که گربه‌ی من است این؛ و تصمیم دارم موقعی که از استون هاوس بروم با خود ببرمش.