کتاب منیر شاهرودی فرمانفرماییان

قبل از خرید کتاب منیر شاهرودی فرمانفرماییان آثار روی کاغذ بخوانید

این کتاب اثری تجسمی و تحلیلی در حوزه هنر معاصر است. در کلیت این اثر، با طرح‌ها، ایده‌های اولیه و روند شکل‌گیری ذهنیت یکی از برجسته‌ترین هنرمندان ایرانی روبه‌رو می‌شویم.

درباره کتاب

این کتاب دربردارنده مجموعه طراحی‌ها و آثار روی کاغذ منیر شاهرودی فرمانفرماییان است؛ هنرمندی که هندسه، آینه‌کاری و نقوش سنتی را با هنر مینیمال و مدرن پیوند داده است. همراهی این تصاویر با گفت‌وگوهای جذاب میان هانس اولریش ابریست، اتل عدنان و فرانک استلا، ابعاد تازه‌ای از بینش هنری، تجربیات زیسته و فلسفه کاری او را برای مخاطب روشن می‌سازد.

خواندن این کتاب به چه کسانی پیشنهاد می شود

• علاقه‌مندان به هنرهای تجسمی: کسانی که روند خلق آثار هنری و تلفیق هنر مدرن با موتیف‌های سنتی را دنبال می‌کنند.
• پژوهشگران هنر معاصر ایران: افرادی که به مطالعه تحلیلی و بصری آثار هنرمندان نامدار ایرانی علاقه‌مند هستند.
• دوستداران مصاحبه‌های هنری: خوانندگانی که از مکالمات عمیق و تخصصی میان منتقدان، کیوریتورها و هنرمندان برجسته بین‌المللی لذت می‌برند.

درباره نویسنده

این اثر حول محور آثار و تفکرات منیر شاهرودی فرمانفرماییان، هنرمند پرآوازه ایرانی شکل گرفته است. در کنار او، حضور هانس اولریش ابریست (منتقد و کیوریتور مشهور سوئیسی)، اتل عدنان (شاعر و هنرمند برجسته لبنانی-آمریکایی) و فرانک استلا (نقاش نامدار مینیمالیست آمریکایی) به عنوان مصاحبه‌گر و تحلیل‌گر، غنای تئوریک این کتاب را دوچندان کرده است.

این کتاب هنری و ارزشمند با ترجمه ارکیده درودی توسط نشر نظر و اورکا به چاپ رسیده است.

جملات کتاب منیر شاهرودی فرمانفرماییان آثار روی کاغذ 

دهه‌ی هفتاد، به بچه‌های فقیر جنوب شهر تهران هنر درس می‌دادم: کارهای ساده، مانند نقاشی با انگشت و کار با آبرنگ. کتاب‌های هنری به آن‌ها نشان می‌دادم و کم کم به هنر مدرن علاقه‌مند شدند. بنابراین، گفتم چه خوب اگر بتوانم، با کمک انجمن ایران _ امریکا، هنر مدرن را به ایران بیاورم و فضای کوچک گالری مانندی برای این کار فراهم کنم. برنامه ای چیدم که در سفر آمریکا با مجموعه داران در واشنگتن ملاقات کنم و سراغ هنرمندانی بروم که از دوران زندگی در نیویورک می‌شناختم. د واشنگتن، خانمی به نام شرلی وودوارد " به من گفت، هروقت به نیویورک برگشتم، به سراغ فرانک استلا بروم. گفت:« از کارهایش خوشت خواهد آمد.» هنوز چیزی از فرانک نمی‌دانستم. به نیویورک که برگشتم، قراری گذاشتم تا به دیدن او بروم. از هتل بالاشهری بسیار شیکی که در آن اقامت داشتم به مقصد آتلیه‌ی او در وست ویلج تاکسی گرفتم. محله‌ای بود کهنه و مخروبه. زنگ در را زدم و مدتی طولانی منتظر ماندم. سپس این آقای باشخصیت در را به رویم گشود. گفتم: «من دنبال آقای استلا می‌گردم. اینجا زندگی می‌کند؟» او گفت بله، و من را به طبقه‌ی بالا راهنمایی کرد که پر بود از نقاشی‌های روی بوم بسیار زیبا. میزی بسیار بزرگ هم آنجا قرار داشت. به نقاشی‌ها نگاه کردم و تنها چند نفر از آنها را شناختم.
 

صفحه ۶۳