کتاب پیکار با سرنوشت

قبل از خرید کتاب پیکار با سرنوشت بخوانید

کتاب پیکار با سرنوشت نوشته واسیلی گروسمان، روایتی عظیم از نبرد استالینگراد و تقابل انسان با ماشین سرکوبگر جنگ و استبداد است. این رمان که بسیاری آن را «جنگ و صلح» قرن بیستم می‌دانند، به جای تمرکز صرف بر رویدادهای نظامی، به سراغ زندگی آدم‌های عادی در دل یک بحران تاریخی می‌رود. گروسمان با نگاهی مستندگونه و جامعه‌شناختی، مفاهیمی چون آزادی، بقا و انتخاب‌های اخلاقی را به تصویر می‌کشد. اگر به داستان های بزرگ تاریخی روسیه و درک واقعیت‌های پنهان جنگ جهانی دوم علاقه دارید، این اثر را نباید از دست بدهید.

چرا این کتاب ارزش خرید دارد؟

این داستان فراتر از یک داستان جنگی، یک سند تاریخی معتبر از مقاومت روح انسان است.

 با مطالعه این داستان:

• تصویری واقعی از جنگ جهانی دوم می‌بینید: گروسمان به عنوان خبرنگار خط مقدم، جزئیاتی دقیق و تکان‌دهنده از نبردها و زندگی در دل جنگ ارائه می‌دهد.
• مفهوم آزادی را در شرایط بحرانی درک می‌کنید: داستان نشان می‌دهد که چگونه انسان‌ها در سایه نظام‌های تمامیت‌خواه، برای حفظ انسانیت و استقلال فکری خود تلاش می‌کنند.
• با یک شاهکار ممنوعه آشنا می‌شوید: اثری که به دلیل نگاه انتقادی و بی‌پرده‌اش سال‌ها توقیف بود، اکنون بدون سانسور در دسترس شما قرار دارد.
• از ترجمه‌ای بی‌نقص و مستقیم بهره‌مند می‌شوید: برگردان روان سروش حبیبی به صورت مستقیم از زبان روسی، ظرافت‌ها و لحن واقعی نویسنده را به بهترین شکل به فارسی منتقل کرده است.

درباره نویسنده

واسیلی گروسمان (۱۹۰۵-۱۹۶۴)، نویسنده و روزنامه‌نگار برجسته روس، یکی از مهم‌ترین شاهدان عینی نبردهای خط مقدم در جنگ جهانی دوم بود. او با نوشتن گزارش‌های واقع‌گرایانه از استالینگراد و اردوگاه‌های کار اجباری، شهرت یافت. گروسمان تمام عمر خود را صرف نوشتن از حقیقت و تقابل آزادی با استبداد کرد و شاهکار او سال‌ها پس از مرگش در خارج از مرزهای کشورش به چاپ رسید.

درباره کتاب

این اثر حماسی و چندصدایی توسط نشر نیلوفر چاپ شده است. کتاب با روایت سرنوشت ده‌ها شخصیت مختلف در جبهه‌ها، اردوگاه‌ها و خانه‌ها، تابلویی وسیع از جامعه در یکی از ملتهب‌ترین دوران‌های تاریخ ارائه می‌دهد و خواننده را به تفکر درباره اراده آزاد انسان وا می‌دارد.

جملات کتاب

چه خوب که دو نفری تنها بودند و هیچ کس موی دماغشان نمی شد. پسرش را هیچ کس دوست نمی داشت. همه می گفتند زشت است. لبهایش کلفت است و از هم باز می ماند. حرکات ورفتارش غیر عادی است. بسیار تند خشم و زود رنج است. خود او را هم کسی دوست نمی داشت. نزدیکان همه جز عیب در او نمی دیدند…

صفحه 149